อาจารย์ Handy คะ ..หนูขออนุญาตแสดงความคิดเห็นนะคะ....คือ...ในแนวคิดของหนู....คือว่า....การใช้โปรแกรมต่าง ๆ ที่อาจจะมีลูกเล่นมากมายมาให้เราเลือกใช้งานนั้น  จริง ๆ แล้วบางอย่างเราก็ไม่ได้ใช้จริง ๆ อย่างทีอาจารย์บอกไว้  อันนี้หนูเห็นด้วย...  //เพราะในการทำงานของเราจริง ๆ นั้น เราน่าจะมองที่ตัวงานมากกว่า... ว่าเราจะสร้างงานชิ้นนี้ออกมาได้อย่างไร  โดยใช้ชิ้นงานเป็นที่ตั้ง  แล้วค่อยนึกถึงเทคโนโลยีที่เราจะใช้  ???....แต่มันมีอีกประเด็นที่น่าสนใจก็คือ  ลูกเล่น ที่เพิ่มขึ้นมานั้น ถ้าเรานำมาประยุกต์ใช้ได้  มันจะสามารถทำให้งานของเราดูสวยงามขึ้น  หรือดึงดูดขึ้นมิใช่หรือ...หรือมันสามารถเพิ่มประสิทธิภาพของระบบได้อีกต่างหาก ...(อันนี้ความคิดของหนูนะคะ??  )

     และที่อาจารย์กล่าวว่า..."เคยเห็นไหม ? เล่นคอมพิวเตอร์ได้ไม่รู้กี่โปรแกรม แต่พอถามว่า "ไหนล่ะผลงานที่เป็นชิ้นเป็นอันและเป็นประโยชน์" คำตอบคือ "ยังไม่มี" ก็มัวเล่นเพลินอยู่นี่ครับ แมงเม่าชัดๆ ติดกับดักทางเทคโนโลยี บางทีก็เดือดร้อนได้ยาวนาน (วาทกรรมคิดเอง)"

     ซึ่งจากคำกล่าวด้านบน  หนูกลับไม่ได้มองแบบอาจารย์คะ  คือหนูมองว่า  การที่เราได้มีการเรียนรู้หลาย ๆ โปรแกรม (ซึ่งตอนนี้อาจยังไม่เห็นผลงานเป็นชิ้นเป็นอัน)  แต่อย่างน้อยเราก็ได้เรียนรู้โปรแกรมต่าง ๆ มิใช่หรือ  และอย่างน้อยในอนาคต  เราอาจจะนำความรู้ที่เรามีอยุ่ ณ ตอนนั้นที่เราได้เรียนรู้ว่ามันมีโปรแกรมนั้นใช้ทำแบบนั้น  หรือมีโปรแกรมนี้สามารถทำแบบนั้นได้...มาประยุกต์กับงานตอนนี้ได้นะคะ..???  แต่ถ้าถามว่า ?? แล้วเมื่อไหร่จะหยุดการเรียนรู้เทคโนโลยีหรือโปรแกรมต่าง ๆ  มันคงตอบไม่ได้ เพราะถ้าเราหยุด !! ก็หมายถึงเราจะไม่ได้รับการพัฒนาคะ....การมีลูกเล่นเพิ่มเข้ามาในโปรแกรมต่าง ๆ  มันเป็นข้อดีมากกว่านะคะ  (หนูมองในแง่ของทางเทคโนโลยี ที่เราจะต้องก้าวตามให้ทัน  แต่ถ้าถามว่าจำเป็นต้องมีเทคโนโลยีตามแบบเค้าไหม  มันไม่จำเป็นหรอกคะ  มันอยู่ที่ปัจจัยและสภาพแวดล้อมหลาย ๆ อย่างรวมกันด้วย)

ขอกราบเรียนแสดงความคิดเห็นด้วยความเคารพคะอาจารย์....