สวัสดีครับ ขออนุญาตแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับ

        ในเรื่องของการแก้ปัญหาเด็ก ก็คงจะต้องร่วมมือกันทุกฝ่ายอย่างที่ว่าไว้ครับ

       ผมมีประเด็นเล็กๆ จะมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับ  คือ ในการแก้ปัญหาเด็ก บางครั้ง เราไม่ตีโจทย์ ให้ออกเสียก่อน เราก็แก้กันไปที่ปลายเหตุ

      เพราะตามความคิดของผมเอง ต้นเหตุของปัญหาเด็ก อยู่ที่ตรงนี้ครับ

ความปรารถนาของเด็กส่วนใหญ่คงไม่ต่างกันตรงที่ต้องการความรัก ความเข้าใจ การยกย่องชื่นชมและการยอมรับมากกว่าการประณามกล่าวโทษพวกเขา ซึ่งเป็นไปตามข้อเท็จจริงที่ไม่อาจจะปฏิเสธได้ว่า “ไม่มีใครคนใดที่เกิดมาแล้วไม่อยากเป็นคนดีถ้าเลือกได้”

    ผมว่าบางครั้งการแก้ปัญหาเด็ก อาจไม่ต้องลงทุนลงแรงอะไรมากมายเลยก็ได้ครับ เพราะสิ่งที่จะต้องลง คือ "ความรัก" ครับ

    ขอบคุณครับ