สวัสดีค่ะคุณครูแอ๊ว

• เคยเจอแบบครูแอ๊วเหมือนกันค่ะ...แต่หลายปีมาแล้ว...ต่างกันตรงที่เด็กเค้าโตกว่าหน่อย  อยู่  ม.2  มังคะ  ตอนนั้น ( มาถึงตอนนี้แกคงคิดได้คำเดียวว่า "....ทำไปได้..." นะเรา)
• แกเขินมากเมื่อเจอดิฉันน่ะค่ะ  (ขนาดแอบวิ่งก้าวกระโดดขั้นบันไดไป 2-3 ขั้น  เมื่อบังเอิญเจอกันที่ทางขึ้นบันได(ดีนะคะ  ที่แกไม่เป็นอะไร...ครูเลยโล่งอกไป, หรือบางครั้งมักจะนั่งก้มหน้าตลอดในคาบเรียน  แบบไม่กล้าสบตาตรงๆ ) เลยชักเป็นปัญหา  สังเกตแปลกๆ เข้าก็ถามเพื่อนเค้า  เพื่อนเค้าเฉลย.....  ถึงได้เข้าไปคุยกะเค้าแล้วก็บอกเค้า "จริงๆแล้วครูว่า..หนูเป็นลูกคุณครูดีกว่าเนาะ...." อย่างที่ครูแอ๊วใช้เนี่ยนะค่ะ  และก็  O.K. ในที่สุด
• การพูดคุญให้เค้าเข้าใจอย่างที่คุณครูทำนั่นล่ะค่ะ....ดีที่สุดเลยมังคะ
• มาแบบชื่นชม...และ....อมยิ้มๆ