ขออนุญาตเขียนตัดหน้าคุณนกซะเลย ฮิฮิ….วันนี้ได้ร่วมฟัง(เพราะยังไม่ได้พูด) การแลกเปลี่ยนของศิษย์ โรงเรียนคุณอำนวย รุ่นที่ 1 หลากหลายทั้งมีกระบวนท่าและไร้กระบวนท่า ฟังแล้วเข้าท่า  จริง ๆ แล้ว งานในหน้าที่ของเราก็เป็นคุณอำนวยอยู่ในตัวเองแล้ว เพราะต้องคอยอำนวยความสะดวกให้กับประชาชนที่มาติดต่องาน และที่แน่ ๆ ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับประชาชนที่มีติดต่อ เยอะม๊าก….เพราะแต่ละท่านนำเรื่องราวทุกข์……..หัวจิตหัวใจมาแลกเปลี่ยนให้เรารู้อยู่ตลอดเวลา…ดีนะที่เข้าอบรมโรงเรียนคุณอำนวยรุ่นที่ 1 มาแล้ว  เลยได้ใช้ในหลาย ๆ เทคนิค  ทั้งเทคนิคการเป็นผู้ฟังที่ดี  เทคนิคของการโน้มน้าว  รวมถึงเทคนิคด้านจิตวิทยา มาช่วยเยียวยาจิตใจให้กับประชาชนให้คลายความทุกข์และมีความสุข(เล็ก ๆ) แบบมีความหวังว่า เราต้องช่วยเค้าแน่ ๆ  ซึ่งแค่ตรงนี้เราถือว่าเราได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ของปัญหามาเป็นประสบการณ์ชีวิตของเราได้โดยไม่ต้องประสบด้วยตัวเอง  และสิ่งที่ภูมิใจที่สุด คือ ได้ชาวยให้เค้าเหล่านั้นได้กลับไปอย่างมีความสุข  นี้คือเรื่องที่อยากเล่า  และสิ่งที่อยากเห็นต่อไป คือ โรงเรียนคุณอำนวย รุ่นที่ 2 เพราะเราจะไปร่วมเก็บเกี่ยว(แบบครูพักลักจำ) มาเพิ่มเติมให้เต็มจากที่ได้ร่วมรู้ในรุ่นแรก (งก.. จริ๊ง)   และที่ดีใจได้ล่วงหน้าคือ เรามีเจ้าภาพเสนอตัวเป็นเจ้าของข้าวกล่อง…….รายต่อไป….ถึง    2   รายเสร็จโจรล่ะ….. และสุดท้ายก็ดีใจที่ได้พบพี่ ๆ ทุกท่านที่เป็นนักเรียนคุณอำนวยรุ่นที่ 1 ด้วยกัน  อบอุ่นดีค่ะ….น่ารักทุกคนเลย…..