เมื่อจุดยืนต่าง มุมที่มองเห็นก็ย่อมไม่เหมือน

การบูรณาการ ความจริงน่าจะมีประสงค์เพื่อขจัดความซ้ำซ้อน

วิธีการทำต้องอาศัยความร่วมมือจากหลายคน ทั้งตนและผู้อื่น ลำพังผู้เดียวไม่ได้ผล

รูปแบบไม่ตายตัวขึ้นอยู่กับวาระ และโอกาส

ที่สำคัญยิ่งต้องจริงใจและหาจุดร่วมในความต่างนั้นให้เจอ

จะหาเจอได้อย่างไร  หากไม่เปิดใจ

เปิดใจ แล้วสุมหัว ฉายภาพที่มองเห็นในมุมที่ตนยืนอยู่  ซึ่งแน่นอนอาจไม่เหมือนกันกับอีกคนที่อยู่คนละด้าน  ทั้งที่มองมาในสิ่งเดียวกัน

แต่สุดท้ายเมื่อสุมหัวแล้ว ก็น่าจะนึกภาพของสิ่งเดียวกันนั้นได้ครอบ และรอบด้าน

สุมหัวหันหน้าเข้าคุยกันจนเข้าใจ

 แล้วไง  รู้รอบ  เห็นครอบ  และเข้าใจ แล้วเป็นไง ?

เอ๊า .. ก็ตกลงกันซะว่าจะเอาอย่างไรกัน จะเดินไปทางไหน

เมื่อตกลงกันได้แล้ว  ควรหันหน้าไปทางเดียวกัน เพื่อให้มีมุมที่มองเห็นนั้น มันเหมือนๆกัน หรือคล้ายกันก็ยังดี  ส่วนจะเดินไปพร้อมกัน หรือคนละทีก็แล้วแต่เวลาและโอกาสจะอำนวย

ผมเข้าใจว่า  บูรณาการ  น่าจะหมายว่าประมาณนี้

ส่วนคำถามว่า เราทำมันแล้วในงานของตนหรือยัง ก็คงบอกว่าได้พยายามแล้วทุกครั้งที่มีโอกาส  แต่ก็อย่างที่บอกว่าลำพังตนเองคงไม่ใช่ มันขึ้นนอยู่กับผู้อื่นด้วย ไม่ว่าจะระดับใด ล้วนมีส่วนที่เป็นเหตุเป็นผลให้การบูรณาการนั้นเป็นประการใด....