คนเราเกิดมาในฐานะเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของธรรมชาติ  น้อยนิด  ต่ำต้อย เป็นเพียงตัวขับเคลื่อนอย่างหนึ่งเท่านั้นเอง

มนุษย์ หรือสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคนนั้นแสนจะยากเย็นที่จะทำความเข้าใจ  นักจิตวิทยาใช้เวลาศึกษามานานแสนนาน  ก็ยังไม่สามารถเข้าใจมนุษย์ด้วยกันเองได้เลย  เพียงแต่แค่มองเห็นสิ่งที่เป็นเพียงภายนอกเท่านั้น

ผมเป็นคนหนึ่งที่ไม่เข้าใจความเป็นมนุษย์  และผมเองก็ยังไม่เข้าใจในความเป็นตัวตนของผมเอง  ผมจึงได้แต่เพียงยืนมองเท่านั้น  รู้สึกอย่างไรก็เก็บเอาไว้ในใจ  และจะไม่พยายามไปศึกษาด้วย  ไม่ว่าใครจะมีนิสัยอย่างไรก็ตาม 

ท้ายที่สุด  พวกเราทุกคนก็กลบเข้าไปจุดเริ้มต้นอีกครั้ง  จุดที่เรียกว่าธรรมชาติ  ธรรมชาติที่เป็นสัจจะนิรันดร์  สัจจะที่เข้าใจง่ายที่สุด  แต่ก็ไม่มีใครที่จะเข้าใจและรู้จริง

ขอบคุณสำหรับงานเขียนดี ๆ ที่อ่านแล้วประเทืองปัญญาอย่างนี้ครับ  วันหลังผมคงได้มาใช้บริการบ่อย ๆ