สวัสดีครับพี่

    บทความนี้ ทำให้ผมมั่นใจว่า ทางโรงเรียนไ้ด้เิดินมาถูกทางแล้ว เดินในเส้นทางของการเรียนรู้ที่แท้จริง กลับมาหลังจากการเดิน คงได้หนังสือจากเ็ด็กๆ คนละเล่ม เป็นการบอกเล่าเรื่องราว จินตนาการ ในชีิิวิตลูกเสือเพื่อเส้นทางแห่งการเรียนรู้

    ผมเห็นครูเยอรมัน ก็ทำแบบนี้กับเด็กเล็กๆ ผมรู้สึกดีใจและยิ้มทุกครั้ง ที่ผมเห็นแบบนี้ การพาเด็กไปพบเจออะไรนอกห้องเรียน นอกหลังคาบ้านหรือโรงเรียน จะทำให้หน่อจินตนาการของพวกเค้าโตอย่างที่เราคาดไม่ถึง สิ่งเหล่าี้นี้หล่ะผมว่าจะทำให้จิตใจของเค้า อยู่กับธรรมชาติ อยู่กับเพื่อน อยู่กับสิ่งรอบตัวเค้า อยู่กับความจริง อยู่กับธรรมชาติอย่างเข้าใจไ้ด้ เพราะมีฐานที่ดี

    จะลองทำวิจัยเด็กรุ่นนี้ดูไหมครับ ว่าทำแบบนี้ ปีละสามสี่ครั้ง หรือยิ่งบ่อยยิ่งดี ดูว่าพัฒนาการทางความคิดเป็นอย่างไร แล้วติดตามแนวคิดของเด็กเหล่านี้ ดูจนจบครับ  การอบรมและปลูกหน่อคุณธรรม หน่อจิตใจ ในวัยเด็กล้วนสำคัญ เพราะแ้ม้ว่าจะมาเจอมรสุมหรือปัจจัยอื่นในภายหลัง อย่างน้อย เด็กก็สองจิตสองใจ ทำให้คิดอะไรมากกว่าการทำอะไรฉาบฉวย

    ขอปรบมือให้คณะอาจารย์และเส้นทางการเรียนรู้ของเด็กๆ นะครับ เป็นกำลังใจครับ ศรัทธาครับผม