ผมติดตามข่าวสารของอาจารย์อยู่เสมอ และขอเป็นกำลังใจให้กับอาจารย์ในการช่วยรักษาทั้งกายและจิตสังคมให้แก่เด็กที่ได้รับผลกระทบจากโรคเอดส์ แม้ว่า20 กว่าปีผ่านมาเด็กที่ติดเชื้อก็ยังได้รับผลกระทบจากสังคมรอบข้างไม่มากก็น้อย โดยเฉพาะเด็กทีติดเชื้อที่เข้าโรงเรียนแม้ไม่มีอาการก็ยังได้รับผลกระทบอยู่เสมอ จึงเป็นสิ่งที่สังคมไทยจะต้องเข้าไปช่วย ซึ่งทุกครอบครัวไทยก็ทราบดีว่าการติดเชื้อไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ แต่ก็ยังเป็นปัญหาที่ส่งผลต่อเด็กโดยตรง การสร้างความเข้าใจเป็นสิ่งที่ถูกต้อง แต่ที่สำคัญจะต้องมีความเชื่อมั่นในสื่งที่ถูกต้องด้วย เช่นการแสดงออกของครู เพื่อนบ้าน ญาติ บุคคลากรทางการแพทย์ เพราะถ้าบุคคลเหล่านี้ที่อยู่ใกล้ชิดกับเด็กยังไม่แสดงความเชื่อมั่นแล้ว ก็จะเป็นปัญหาสำหรับเด็กที่ติดเชื้ออย่างที่เห็นในปัจจุบัน ผมเคยเห็นโครงการของอาจารย์มีชัย ที่หาเพื่อนที่ไม่ติดเชื้อมาเป็นเพื่อนสนิทของเด็กที่ติดเชื้อ โดยที่เด็กก็ที่ไม่ติดเชื้อจะต้องเข้าใจเรื่องโรคเอดส์อย่างดีและมีผู้ที่ให้การปรึกษาเด็กอยู่เสมอและพร้อมที่จะช่วยเหลือเป็นกำลังใจให้กับเพื่อน เช่น เล่นด้วยกัน  กินอาหารด้วยกัน นั่งในห้องเรียนด้วยกัน  สิ่งเหล่านี้จะเป็นการเรียนรู้ของเพื่อนในห้อง และเกิดการยอมรับมากขึ้น แม้จะใช้เวลาก็เป็นสิ่งที่ควรกระทำ  แต่ประการสำคัญในการหาเพื่อนให้กับเด็กที่ติดเชื้อนั้นจะต้องมีการเตรียมความพร้อม  และการช่วยเหลือจากพ่อแม่ของเด็ก ญาติ ครู ซึ่งถ้าทำได้ก็จะเป็นแนวทางหนึ่งในการช่วยเหลือเด็กที่ติดเชื้อ  เป็นกำลังใจให้กับอาจารย์เสมอและขอบคุณอาจารย์แทนเด็กที่ได้รับผลกระทบจากโรคเอดส์ด้วย