เช่นกันเลยครับ

ตอนผมยังเล็ก ก็ไม่ค่อยประสีประสา

คิดว่าในหลวงก็คือในหลวง

แต่ก็เคารพศรัทธาท่านตามผู้ใหญ่

 

แต่เมื่อผมโตขึ้น
ได้รับรู้พระราชกรณียกิจของพระองค์ผ่านสื่อต่าง ๆ 

เราเห็นพระองค์ท่านเหนื่อย

ขึ้นเขาลงห้วย เพื่อลูกของพระองค์

ไม่ทรงย่อท้อ

บางทีข่าวในพระราชสำนักแทบทั้งสัปดาห์ มีแต่ข่าวของพระองค์ทรงลงเยี่ยมราษฎร์  เพื่อพัฒนาโครงการพระราชดำริต่าง ๆ

ผมก็ได้แต่คิดว่า...

พระองค์น่าจะเหนื่อยนะ 

แล้วพระองค์ไม่เบื่อเหรอ

พระองค์เป็นในหลวง เป็นกษัตริย์นะ

กษัตริย์ทำไมไม่อยู่ในวัง

ทำไมพระองค์ต้องลงมาลำบากตรากตรำทำงานละ 

 

แต่สุดท้าย ความอย่างหนึ่งก็แวบเข้ามา...

 

"เพราะว่าพระองค์ทรงรักปวงราษฎร์

ซึ่งเป็นลูกของท่าน

เราเป็นลูกของท่าน...

พระองค์ทรงรักเรา

พระองค์ทรงทำทุกอย่าง เพื่อให้ลูกทุกคนมีความสุข

พระองค์ทรงสละเพื่อเรา”
<p> </p><p> </p><p>เพราะความคิดนี้ ทำให้ผมรักและเทินทูนพระองค์</p><p>พระองค์ ทรงมีความหมายต่อพกนิกรชาวไทยทุกคน… รวมทั้งผม</p><p> </p><p>เพราะพระองค์ เป็นเจ้าเหนือหัวของคนไทยทุกคน</p><p>เพราะพระองค์ เป็นพระองค์</p><p> </p><p>และที่สำคัญที่สุด ที่ทำให้พระองค์มีความหมายที่สุดในชีวิตของผม และทำให้คนไทยทุกคน “รักพระองค์” คือ</p><p> </p><p>เพราะ ความดี ของพระองค์ </p><p> </p><p>ขอจงทรงพระเจริญ… </p>