ขอบคุณครับอาจารย์หมู

แวะไปอ่านบันทึกความทรงจำเหมือนกันครับ รู้สึกดีครับ เป็นประสบการณ์ที่ออกมาจากใจ จึงน่าอ่านเสมอ

สิ่งดีๆ เกิดขึ้นใน G2K หลายประการ การสนทนาของกัลยาณมิตรเช่นผมกับดยคีน้อย ซึ่งอยุ่กันคนละขั้วโลก ก็ถือเป็นสิ่งดีงามหนึ่ง

ยิ่งโยคีน้อยแต่งกลอนได้ถูกใจคนวาด และแต่งได้ซาบซึ้งทุกภาพ ทำให้สิ่งนี้ถือเป็นสิ่งที่อัศจรรย์สิ่งหนึ่งเหมือนกัน

อาจารย์หมูยืนยันถึงความซาบซึ้งนี้แล้ว โยคีน้อยภูมิใจได้

ขณะนี้ กำลังคิดว่าหากบุญของการสร้างสิ่งที่ดีงามนี้ร่วมกับคุณตันติราพันธ์ จะสามารถสร้างบุญที่ยิ่งกว่าได้ คือการหาทุนส่งคนไปเป็นพยาบาลอาสาสมัครที่คลินิควัดไทยกุสินารา อินเดียได้ ก็จะเป้นสิ่งดีครับ

การไปเป็นหมอหรือพยาบาลอาสาในอินเดียคงไม่ใช่เรื่องสนุกแน่ๆ คงเป็นการไปลำบาก กับวิถีชีวิตที่แตกต่างจากบ้านเราอย่างสิ้นเชิง แต่ผมถือว่าเป็นการไปสร้างบารมี ที่จะส่งผลบุญถึงพวกเราทุกคนที่ร่วมกันสร้างสิ่งนี้ให้เกิด

อาจารย์ทักมานิดเดียว ผมตอบเสียยาว

ก็ถือโอกาสนี้ขอบคุณและขอให้พวกเราร่วมใจ ถวายพระพรชัยในวันที่ 5 ธันวาคม อันเป็นวันมหามงคลนี้นะครับ

ด้วยความปรารถนาดี