สวัสดีครับคุณศศินันท์

เรื่องการแต่งตัวนั้นผมเองก็ไม่ค่อยพิถีพิถันหรอกครับ แต่ครั้งนี้ของบายก่อน ฮ่า ฮ่า

ไปเที่ยวแต่ละที ผมมักจะเผื่อใจไว้เสมออยู่แล้วครับ เจอฝนก็ช่าง บ้านผมอยู่ใต้ เรื่องฝนนั้นเป็นเรื่องคู่กันอยู่แล้ว

ท่านอัยการพี่ดาราครับ

เรื่องก๋วยเตี๋ยวเป็ดนั้นไม่เคยได้ทราบเรื่องครับ ผมรู้แต่ว่าหากไปหาดใหญ่กรุณาถามหาหมี่เป็ดเจ๊อ้วนนะครับ ซู๊ดเลยเชียว

ครูอ้อยครับ

อย่าอิจฉาเลยครับ ผมว่าครูอ้อยเที่ยวมามากกว่าผมเยอะ นั่งรถไฟเที่ยวน่าอิจฉาจะตาย

คุณกุ้งครับ

ตอนนี้ ณ วันนี้ เธอก็เลิกแย่งกันดูดแล้วครับ ของบางอย่าง ต้องมี condition บางอย่างเท่านั้นจึงจะกินได้ เช่น ต้องแย่งกัน ต้องเหลือชิ้นสุดท้าย ต้องหากินไม่ได้ในวันที่อยากจะกินครับ

เรื่อง beer ก็เป็น condition เช่นเดียวกัน เช่น เที่ยว วันศุกร์ ต่างประเทศ ฮ่า ฮ่า

คุณหน่อยครับ

ผมชอบเลือกเที่ยวตอนที่คนไม่มีครับ ไม่ค่อยชอบแย่งนอน แย่งกิน และมักได้ราคาถูกด้วย แต่ก็มีข้อเสียบ้างครับ

เมื่อครั้งที่ผมกับแฟนไปเที่ยวเขาค้อเมื่อปี 2543 นั้น ทั้งรีสอร์ทมีเพียงเรา 2 คน กลายเป็นว่าเหงาเลยครับ เงียบฉี่ และที่สำคัญ ผมกลัวผีครับ

พี่โอ๋ครับ

เรื่องเด็กกลัวนี่ไม่มีปัญหาครับ เดี๋ยวก็หาย เป็นไปตามวัย กลัวบ้างนี่สิดี เราได้ไม่ต้องผวาว่าเธอจะวิ่งลงทะเลไป ฮ่า ฮ่า