ขอบพระคุณครับ
     อ่านแล้วทบทวนตัวเองดู พบว่า สิงห์มอเตอร์ไซคล์ ผมไม่ได้เป็น คือมีโอกาสใช้แต่ไม่ได้คลุกคลีกับมันมากนัก แต่ผมเป็น สิงห์จักรยาน แน่นอน ก็ใช้ขี่จากตลาดไชยา ข้ามเนินเขาสองลูกไปบ้านอยู่ประจำ ของพี่ชาย Triumph ราคา 1600 บาท (ประมาณปี พศ.2504) ผมเองได้ยี่ห้อ Standard มีเกียร์ด้วย และได้ใช้เกียร์จริงๆก็ตอนปั่นขึ้นเนินเขา บางช่วงค่อนข้างชันไม่ใส่เกียร์หนึ่งก็ต้องจูงเท่านั้น ความเป็นสิงห์ของผมอยู่ที่ การรื้อเกียร์ซ่อมเอง เพราะร้านบอกซ่อมไม่ได้ เลยลองผิดลองถูกจนเกิดทักษะ ในการจัดการกับจักรยานคู่ชีพได้ การตัดต่อโซ่  การปะยาง ทั้งที่ใช้กาวสำเร็จที่ชาวบ้านเรียก “ กาวสะโลเช่น “ (คงจะ Solution) และการใช้ น้ำยางพาราสด  ก็ทำเองทั้งนั้น ชักเกิดแรงบันดาลใจให้เขียนบันทึกเรื่อง “สิงห์จักรยาน” แล้วครับ