อ่านแล้วรู้สึกดีครับ ผมชอบ

ผมก็เป็นอีกคนที่มีความเป็นอัตตาสูง เวลาเขียนหนังสือก็ใช้ใช้มันอย่างหนักหน่วง ไม่อย่างนั้นงามมันก็จะออกมาแบบไม่เป็นปัจเจก

พูดง่ายๆ ว่าผมคงตัดการเป็นตังกู ของกู ไปไม่ได้เลย ทั้ง ๆ ที่อยากจะละทิ้งมันเสียให้ห่างไกล

เมื่อเวลาเกิดปัญหามักใช้ความคิดและประสบการณ์มาเป็นเครื่องตัดสิ้น เลยทำให้ผลที่ออกมาไปเคยพอใจหรือไม่สำเร็จสักที

ขอพระคุณที่กรุณแวะเวียนเข้าไปอ่านและแสดงความคิดเห้น หวังว่าโอกาสหน้าจะได้เจอกันบ่อยกว่านี้ครับ