ในห้องที่อาจารย์อยู่ ซึ่งพูดเรื่องจริยธรรม กฎหมาย และสิทธิในการบริการสุขภาพ ก็มีปัญหาที่คล้ายกัน

คนในกระทรวงสาธารณสุขก็ดูไม่สับสนที่จะยึดเอามนุษย์นิยมเป็นตัวชี้ว่า จะให้บริการสาธารณสุขไหม

แต่คนที่เป็นตัวแทนภาครัฐ ก็คือ สตม. ก็ดูไม่ใช่พวก อมนุษย์นิยม ดูจะเข้าใจปัญหา หรือแม้ผู้แทนจากตำรวจโรงพัก ก็ดูเข้าใจดีถึงว่า ปัญหาความเป็นผู้ทรงสิทธิในสุขภาพและความเป็นคนต่างด้าวผิดกฎหมายเข้าเมืองนั้นเป็นคนละเรื่อง

แต่ดูว่า ทุกคนก็กลุ้มใจที่กฎหมายและนโยบายว่าด้วยการให้บริการสาธารณสุขดูจะไม่ชัดเจนและขัดกัน

กฎหมายรัฐธรรมนูญก็พูดชัดให้เคารพสิทธิมนุษยชน

แต่ก็มีกฎหมายระดับต่ำลงมาและคำสั่งของฝ่ายบริหารอยู่มากที่สั่งให้จับแรงงานต่างด้าวที่ป่วย

เราทุกคนในห้องอาจารย์ก็ดูจะเข้าใจ กฎหมายรัฐธรรมนูญสูงที่สุด กฎหมายอื่นๆ อาทิ กฎหมายเข้าเมืองและกฎหมายหลักประกันสุขภาพขัดไม่ได้

แถมคุณสุรพงษ์ กองจันทึกพูดถึงสนธิสัญญาที่ผูกพันประเทศไทยอีก เรียกว่า ภาพในห้องประชุมชัดว่า มีกฎหมายและคำสั่งทางปกครองไม่น้อยที่ขัดสนธิสัญญาที่เราให้สัตยาบันแล้ว

จบลงแบบกลุ้มๆ กันนะคะว่า ความจริงมันก็ไม่น่าจะแก้ไขปัญหายาก แต่ทำไมแก้ไขปัญหาไม่ได้