อ่านบันทึกนี้แล้วชวนให้คิดถึงคุณย่าค่ะ สมัยเด็กๆได้ฟังกับคุณย่าเสมอ โฆษณาที่พี่เม่ยพูดถึงก็เคยฟัง ตอนนั้นจำได้ว่าอยากเห็นคนที่เป็นคนพูดมากๆเลยค่ะ รู้สึกจะติดใจฟังโฆษณาตลกๆแบบนั้นมากกว่าเรื่องราวต่างๆเสมอค่ะ โตๆมาก็ฟังแต่เอฟเอ็มจริงๆด้วย แต่ตอนอยู่ที่เมืองนอกก็กลับมาฟังเอ เอ็มอีกครั้งเพราะมีคลื่นจากคนไทยให้ติดตามให้หายคิดถึงเมืองไทยค่ะ เสียดายที่ไม่มีเวลามากพอจะไปช่วยเขาจัดรายการ แต่ก็ทำให้รักคลื่นเอ เอ็มขึ้นมามากเชียวค่ะ ขอบคุณพี่ Handy ที่เอามาคุยนะคะ ขำที่มาของบันทึกด้วยที่ทำให้นึกถึง เพลงที่ว่า"....ขึ้นต้นเป็นมะลิซ้อน พอแตกใบอ่อนกลายเป็นมะลิลา..."ค่ะ ย้อนยุคไปโม้ด....