ขอบคุณพี่บางทราย ครูเสือและพี่เปลี่ยนครับ

         ผมเป็นคนลากคุณสาธิตเพื่อนสนิทผมไปดูการคิดและเฮฮาของกลุ่มพวกเราครับ

          ผมได้หลายแนวคิดและมุมมอง ได้พบรู้จักเพื่อนใหม่ ได้พบกับพี่ชายพี่สาวที่แสดงความปรารถนาดี แสดงความยินดีในค่ำหนึ่งที่ผมไปถึงวันแรก

         แม้เพียงพบและรู้จักกันครั้งแรก  แต่ด้วยข้อความที่แสดงออกบ่งบอกในตัวตนของทุก ๆ คนที่ผมมีโอกาสได้เรียนรู้ แลกเปลี่ยนความคิดมาระยะเวลาหนึ่ง การเปิดรับความรู้สึกที่ผ่านมาในข้อความ  หรือสิ่งใดก็แล้วแต่  ......ทำให้วันที่ผมเดินขึ้นไปบนเรือนอาหาร ได้รู้สึกถึงความอบอุ่น และมั่นใจที่จะแสดงออกต่อทุกคนด้วยความรู้สึกปลอดภัยวางใจและเคารพทุกคนครับ

           เหมือนเป็นภาระกิจสำคัญแต่ ไม่ใช่ด้วยขั้นตอนหรือการรับผิดชอบของใคร

           เป็นภาระกิจที่จิตใจจะทำบทบาทหน้าที่ของการสื่อสารและทำความเข้าใจเอาเอง

           เป็นการจากลาที่ยังคิดถึง  เป็นสายใยที่นับวันแน่นเหนียวของมิตรภาพครับ