สวัสดีครับ

อาจารย์แสดงความคิดเห็นตรงไปตรงมาดีครับ

การให้กู้ยืมเงินเพื่อการศึกษาเป็นเรื่องให้โอกาสคนที่ไม่มีเงินเรียนจะได้มีเงินเรียนตามที่ตัวเองใฝ่ฝัน ผมรู้จักเด็กที่สอบเข้าเภสัชฯได้แต่ไม่มีเงินเรียน ก็ได้อาศัยเงินกองทุนได้เรียนจนจบ แต่ผมก็รู้จักลูกของเพื่อนที่กู้เงินมาแล้วเรียนมั่งไม่เรียนมั่ง จนไม่จบ แต่ก็ไปทำงานแล้ว เงินเดือนก็ไม่เคยคิดจะคืนกองทุนพอเขาฟ้องศาลก็วิ่งแจ้นมาปรึกษา ผมก็เลยเฉ่งเข้าให้ เฉ่งมันทั้งพ่อทั้งลูก เพราะความไม่รับผิดชอบ

สมัยก่อนผมถูกส่งมาเรียนหนังสือที่ กทม.อยากได้ของเล่นไปฝากน้องเวลาปิดเทอม ก็ไปขายสลากกาชาดเอาเปอร์เซนต์ เอาเงินไปซื้อของฝากน้อง  ผมถูกทำบัญชีส่งคุณพ่อว่าแต่ละวันใช้อะไรมาบ้าง พอเห็นเขารณรงค์ทำบัญชีครัวเรือน ผมกับพี่หัวเราะเลยเพราะเราทำกันมาก่อนตั้งแต่เด็กๆ ในขณะที่เพื่อนๆไม่เห็นมีใครต้องทำ

ผมว่าเราคงต้องกลับมาคิดแบบ อ.ว่าแหละครับ เราถูกป้อนจนคิดหาเงินเองไม่เป็นทุกเรื่องของสังคม แล้วนับประสาอะไรที่จะมาอ้างว่าเด็กสมัยนี้คิดไม่เป็น ก็ใครทำล่ะ...ยังงี้ต้องไปฟังเพลง "ดูมันทำ" หุหุหุ