เห็นด้วยกับอาจารย์เป็นอย่างยิ่งที่ว่า

"เราโชคดี ที่มี “ชีวิตที่เลือกได้”   แต่มีคนจำนวนมากที่ไม่สามารถเลือกทางเดินชีวิตได้มากนัก   เขาจึงต้องจมอยู่กับอาจม ความชั่วร้ายของสังคม"

โดยเฉพาะคนจบปริญญาเอกที่ต้องไปจมอยู่ในที่ซึ่งความสามารถที่มีไม่มีโอกาสได้ใช้ทำอะไร จะไปไหนก็ไปไม่ได้ เปรียบเทียบกับตัวเองแล้วถือว่าตัวเองโชคดีมาก ถึงแม้ความรู้ทางวิชาการที่ร่ำเรียนมาโดยตรงยังไม่มีโอกาสได้ใช้งานจริงจัง แต่ก็มีโอกาสได้ทำประโยชน์ให้สังคมในแง่ต่างๆกัน ได้สนุกกับการทำงานโดยไม่ต้องมีกรอบมากมาย ได้อยู่กับคนที่เปิดโอกาสให้เราได้ทำงาน ได้ใช้ประโยชน์กับความขยันและรักงานที่ทำของตัวเอง โชคดีที่สุดแล้วจริงๆค่ะ อาจารย์