สวัสดีค่าพี่หนิง

"หนูว่าบางที บางสิ่งที่เราคิดว่ามันเป็นปัญหาที่เค้าต้องแก้ไข แต่ในความเป็นจริงกลับกลายเป็นว่าเราต่างหากที่ไปทำให้สิ่งนั้น (ที่เราคิดว่าคือปัญหา) มันเกิดขึ้นมาเอง เราที่ได้ชื่อว่าคนนอก"

คำพูดข้างบนนี้ที่ได้ฟังจากน้องนิสิต (ข้อความอาจไม่ใช่อย่างนี้ทั้งหมด แต่ประมาณนี้นะคะ) ทำให้คิดได้จริงๆ คะว่า บางทีที่เราเคยคิดกันอยู่บ่อยๆ ว่าเรานี่แหละที่มีความรู้มีความเข้าใจ (ในเรื่องสุขภาพ) เป็นอย่างดี แต่ความเข้าใจที่เรามั่นอกมั่นใจนี้ ที่ทำให้เราหูตาไม่สว่างเอาเสียเลย มันปิดกั้นมุมมองของมิติทางสังคมที่ควรเป็นเสียมิด ทำให้เราเห็นเค้าเป็นเพียงหน้าหนังสือที่คิดว่าแค่เปิดอ่านก็จะรู้เรื่องราวทั้งหมด ทั้งที่ชีวิต และวิถีต่างๆ ที่เค้าดำเนินมาและจะดำเนินต่อไปมันไม่ใช่แค่ที่เห็นเพียงเปลือกที่เราจะเข้าใจได้ด้วยการเข้าไปนั่งดูเพียงอาทิตย์หรือสองอาทิตย์เท่านั้น......

สำหรับน้องนิสิตกลุ่มนี้ต้องขอยกนิ้วให้เลยคะ ในความกล้าที่จะลองทำอะไรแปลกๆ ไม่ต้องเหมือนกลุ่มอื่น และที่สำคัญในแง่ของมุมมองที่ได้เรียนรู้ ที่นิสิตเค้าชี้ประเด็นข้างต้นออกมา ยอมรับคะว่าดีใจจริงๆ ที่นิสิตเค้าพยายามเข้าไปเรียนรู้ เข้าไปค้นหา แล้วก็ค้นพบบางสิ่งจริงๆ....... น่าชื่นชมเหลือเกินคะ.....

สำหรับนิสิตที่เสียสละในการเช็ดอุจจาระน้องตัวน้อย ก็ขอปรบมือให้ดังๆ เลยคะ อยู่ในเหตุการณ์ด้วย เห็นเลยคะว่า เค้าพยายามจริงๆ ทั้งๆ ที่เค้าสามารถขอให้พี่ผู้ดูแลเด็กช่วยก็ได้ แต่เค้าก็ยอมที่จะเรียนรู้และทำมันเอง ขอปรบมือดังๆ ให้อีกครั้งคะ.....555

ความเหนื่อยบางทีก็คุ้มค่าอย่างเหลือเชื่อนะคะ.......