ไปจะไปเฮฮาไปบ้าดง
ไปลุ่มหลงรสความรู้กลิ่นอายหมอก
ไปเปลือยใจปัญญาไปปอกลอก
ไปพร่ำบอกความคิดชีวิตจร
ดงความรักครานี้ได้ใหญ่หลวง
ดงคนลวงไปดงรู้คงยากถอน
ดงใหญ่นักดงมักนักบทกลอน
ดงจะร้อนหนาวฝนคนจะไป
หลวงยามไหนหนอเจ้าจะรู้บ้าง
หลวงทางยางลาดถึงที่แห่งไหน
หลวงไม่เททางที่ยังมีไป
หลวงไม่ให้ไปดงรักจักพักร้อน.......