เป็นปัญหาโลกแตก  เป็นอะไรที่เสมือนจับต้องได้แต่ก็จับไม่ได้สักที  ยากยิ่งกว่าตาบอดคลำช้าง คิดแต่ทฤษฎีไปวันๆก็ไม่ต้อง  intervention กันแล้ว  จริงๆแล้วมันต้องมีวิธีที่ต้องทำให้คิดแบบอัตโนมัติได้เลยโดยไม่ต้องหลับตาสร้างภาพ  ซึ่งต้องสร้างระบบการเรียนรู้ใหม่เป็นกระบวนการและขั้นตอนในการคิดโดยตรง  เพราะปัจจุบันพวกเรามีแต่ว่ากระบวนการพยาบาลนี้เป็นสิ่งดีนะ  แต่ไม่มีวิที่จะจัดการเจ้าสิ่งที่ดีนี้ให้นำไปปฏิบัติให้มีประสิทธิภาพอย่างไร  เหมือนกับที่เราสอนลูกว่าทำสิ่งนี้แล้วไม่ดีนะ  ห้ามทำ  แต่ไม่ได้บอกว่าถ้าทำแล้วจะเกิดอะไรขึ้นจะได้รับการลงโทษอย่างไร ไม่มีเกณฑ์ชี้วัด  และ outcomes  ให้ลูก เป็นต้น ฉันใดก็ฉันนั้น  กระบวนการพยาบาลจึงยังไม่สามารถอยู่ในใจวิชาชีพของเราได้นับตั้งแต่  ฟอร์เรนส์  ไนติงเกลมานู่นแล้ว…. แต่อย่างไรก็อยากคิดให้ได้จริงๆนะ  ขอให้พระเจ้าเมตตา……..