สวัสดีค่ะ อ.มัท

ชอบอีกแล้วจ้า....  โอเพ่นออนไลน์นี่อ่านทีไรไม่เคยผิดหวังสักที   แต่รอบนี้พี่แอมป์ตอบต่อยอดไม่ค่อยถูก   เพราะไม่ใคร่เข้าใจวิธีคิดชุดนี้สักที.... 

คือสงสัยว่าเขาไม่เชื่อจริงๆหรือ...  ว่า "คนที่คิดจะให้ด้วยความบริสุทธิ์ใจ  ไม่คิดจะเอาเปรียบใคร  และเต็มใจที่จะให้โดยไม่หวังอะไรตอบแทน"  ยังมีอยู่อีกมากมายบนผืนโลก 

หรือเขาไม่เคยพบคนชุดนี้เลยจริงๆ 
หรือเขาเคยพบ....แต่เขาไม่เชื่อ  ว่าคนที่คิดแบบนี้มีอยู่อีกตั้งเยอะแยะ
.....  หรือเขาไม่เลือกที่จะเป็นคนชุดนี้  และหาเหตุผลรองรับ  เพื่อที่จะไม่ต้องเป็นคนชุดนี้......

พี่แอมป์ไม่ได้ "ตัดสินคุณค่า"  ของศาสตร์นะคะ  พี่แอมป์แค่สงสัย"วิธีคิดเรื่องคุณค่า"  ของศาสตร์ เฉยๆ และชื่นชมวิธีคิดแบบวิทยาศาสตร์ตรงที่สามารถหาคำตอบโดยการทดลองได้แทบทุกเรื่อง  แม้แต่เรื่องที่เกี่ยวเนื่องด้วยการให้คุณค่าแก่กันของมนุษย์    (ด้วยการกำหนดเป็นมูลค่าของปัจเจกอย่างอิสระ)  : )

หนนี้พี่แอมป์ยอมรับว่าพูดอะไรงงๆละ  ขออนุญาตคิดแบบงงๆด้วย  เพราะวิธีคิดชุดนี้อยู่ในระบบการศึกษาของเราด้วยแล้วจริงๆ   แล้วก็ทำให้เรางงๆไปด้วยกัน 

จนเมื่อชุมชนมาทำให้เราเห็นว่า "การให้คุณค่าแก่กันนั้น  ในหลายๆครั้ง  เป็นอิสระจาก "มูลค่า"  ได้จริงๆ"    กลไกการตลาดไม่จริงเสมอไปในทุกที่หรอก  ถ้าคนเรามี "ใจ"ให้กัน 

ถ้าเรามองโลก...ในมุมมองของ คุณค่า มิใช่ มูลค่า เราจะไม่พูดคำว่า  โลกนี้มีอะไรฟรี  ด้วยซ้ำ   แต่เราจะพูดว่า  "เอาไปเถอะ.....  ฉันให้"     อะค่ะ 

พี่แอมป์ขออภัยที่ว่าเรื่อยเจื้อยนอกเรื่องไปไกลเลยนะคะ อ.มัท  : )

ขอบคุณ อ.มัทมากนะคะ ที่สรรหาบทความชวนคิดมาให้อ่านบ่อยๆ  อ่านแล้วก็คุ้มค่าน่าคิด  คิดแล้วพี่แอมป์ก็ไปยาว..ว..  ทั้งๆที่ไม่ใคร่เข้าใจเนี่ยแหละค่ะ   : )