สวัสดีด้วยความคิดถึงค่ะน้องปู
ดีใจมากๆๆเลยค่ะที่ได้อ่านกลอนเพราะๆของปูอีก ชอบมาก อ่านแล้วโรแมนติกโครมันญองจริงๆ
ซ้ำความคำหน้าทุกวรรคไม่ได้แต่งง่ายๆนะเนี่ย แถมเกี่ยวกับความรัก ซึ่งเขียนยากชะมัด(สำหรับพี่) ถ้าจะให้เขียนจริงๆต้องคิดกันเป็นวันๆ แล้วก็จะออกมาแบบขึงขังจริงจังไปทุกที
ปูไปเอาอารมณ์โรแมนติกมาจากไหนนักคะ ทั้งเพลงทั้งภาพ ทั้งกลอน ทั้งเรื่อง ไปด้วยกันหมดเลย สงสัยต้องขออนุญาตยกเป็นตัวอย่างกลอนสอนเด็กเทอมหน้าด้วยนะคะ นักศึกษาหลายคนชอบกลอนหวานๆ แล้วเธอก็จะงอนนักเทียวเวลาพี่ตั้งโจทย์กลอนให้ดูโหดๆ (หยอกเธอเล่น) เช่น เทวนิยมในโลกทุนนิยม เป็นต้น อิอิ
คนที่กล้าๆหน่อยก็จะต่อรองว่า "จารย์ช่วยแต่งเป็นตัวอย่างให้พวกหนูดูก่อนได้ป่าวคะ?"
พี่ก็ตอบว่า...
"ได้ค่ะ... ..... แต่ต้องไปหาชื่อเจ้าบ่าวมาก่อน" ....
เธอฮากันครืนไม่เป็นอันแต่งกลอน ส่วนพี่ก็รอดตัวหวุดหวิดไปอีกหน : )
เพราะขืนให้แต่งกลอนอันนั้นจริงๆ พี่ก็ตายหยังเขียดเหมือนกันอะค่าาา.... อิๆๆๆๆ