สวัสดีตอนเช้าค่ะน้องเอก

Tag คิดถึงนี้น่ารักดีจังนะคะ  ทำให้ทุกท่านที่ได้อ่าน(ไม่ว่าจะได้รับ tag หรือไม่)  มีโอกาสได้เปิดประตูบ้านไปทักทายกัน  หรือแม้จะแวะไปโดยไม่ฝากรอยพิมพ์  แต่ก็ยังมีร่องรอยของการเชื่อมถึงกันอยู่ทุกครั้งที่คลิก..... 

พี่แอมป์คิดว่าเราคงรู้สึกเหมือนกัน คือคนเราที่คิดถึงมีเยอะเหลือเกิน  เขียนได้เป็นวันๆเลย  เม้งน่าจะเพิ่มโควต้าให้สัก 13 คนนะเนี่ย    : ) 

พี่แอมป์เข้ามาขอบคุณ(มาก)จ๊ะน้องเอกที่ส่ง tag คิดถึงมา และให้กำลังใจมาเต็มเปี่ยม   และพี่ชอบใจจริงๆที่น้องเอกคิดถึง  Norah Jones  เพราะพี่ก็ชอบเธอมาก..ก  พี่ชอบผู้หญิงที่เป็นตัวของตัวเอง  และมีความเป็นศิลปินโดยธรรมชาติแบบนี้ชะมัดเลย 

และสองท่านที่น้องเอกส่ง tag  คิดถึงไป ก็เป็นคนที่พี่ชื่นชอบในความเป็นตัวของตัวเองเช่นกัน  ...ความเป็นตัวของตัวเองนี่ก็ดีเหมือนกันเนอะ  เวลาเราจะชอบใครสักคน  เราจะได้รู้ว่าจะชอบเขาเพราะอะไร...  ไม่งงดี..  : )

ขอบคุณน้องเอกมากๆอีกครั้งนะคะ  : ) ที่เป็นแรงบันดาลใจอย่างน่ารัก  ทำให้พี่แอมป์เต็มใจที่จะเอ่ยความนัย ในบันทึก tag บันทึกหน้าเร็วๆนี้  ขอบคุณน้องสาวที่แวะมาฝากความคิดถึงด้วยจ๊ะ 

หลังจากที่ตะลุมบอนตรวจข้อสอบและทำคะแนนเสร็จแล้ว  พี่แอมป์ก็จะเริ่มเขียนบันทึกอย่างมีความสุขอีกครั้ง  ขอเวลาอีกแป๊บเดียวนะคะ  : )