สวัสดีค่ะ
ขอร่วมบรรยายภาพด้วยคนค่ะ
ด้วยพระบารมี...พ่อเดียวกัน
....ก้าวสู่ห้วงรัตติกาลแห่งกาฬยุค
หมดสนุกทุกข์ภัยแผ่สาขา
จะมืดมน....? จนใจในเวลา
จะคลี่คลายด้วยปัญญา...ว่าเมื่อไร?
โลกหนาวเหน็บเจ็บปวดแสนสาหัส
ลมสะบัด ยิ่งเหน็บเจ็บไม่หาย
ความหวาดกลัวที่กดเก็บเจ็บเจียนตาย
คงทำได้แค่นั่งลงปลงอนิจจัง!
โลกกำลังล้มกลิ้งไร้สิ่งขวาง
หมดหนทาง.รั้งฉุดสุดสิ่นหวัง
แรงสะเทือน สะท้านร้าว ราวจะพัง
ไม่เหลือหวังสิ่งใดในใจตน
สายแสงหนึ่งเมตตาลงมาครอบ
ช่วยประกอบปปัถพีที่สับสน
แรงกำลัง รั้ง เหนี่ยว ยุด... หยุดบัดดล
มิ่งมงคล.เรียกขวัญ......ทันเวลา
ด้วยพระบารมีที่โอบรัด
ช่วยขจัด เคลือบแคลง แห่งโทษา
กลายเป็นดินเนื้อเดียวได้ ด้วยบุญญา
ทีฆายุโกโหตุ หนอ พ่อของแผ่นดิน
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ