2. <a href="/profile/conductor">Conductor</a> <p> </p><p>สวัสดีครับพี่คอนดักเตอร์</p><p> <font color="#0000ff"><strong>เคยเหนื่อย เคยท้อบ้างไหมครับ แล้วกลับมาได้อย่างไร มีอะไรเป็นแรงบันดาลใจ?</strong></font></p><ul>
ขอบคุณมากครับสำหรับคำถามที่ดีๆ เพราะว่า เหนื่อย ท้อ นั้นเกิดได้ตลอดเส้นทางเลยหล่ะครับ
ผมมักจะบอกกับตัวเองว่า เหนื่อยได้แต่อย่าท้อ คือเหนื่อยนี่เกิดได้ง่ายมากๆ ครับหากใจไ่ม่รักที่จะทำ เหนื่อยใจนั้นต้องรีบกำจัดหากมันเกิดขึ้นมา
เรื่องท้อนี่จะหนักกว่าเหนื่อยเหมือนเป็นขั้นกว่าเลยครับ หากเหนื่อยใจสะสมจะเกิดการท้อได้
ผมเองคิดเรื่องสังคมและถกเรื่องปัญหาสังคมมาตั้งแต่ระดับปริญญาตรีเลยครับ แต่ท้ายที่สุดแล้วเราแก้ปัญหาใดๆ ไม่ได้เลยครับ ท้ายสุดจบที่ตัวเองคือ ทำคำตอบของตัวเองให้ชัดเจนก่อนเสมอ...แต่การที่ผมคิดเรื่องปัญหาสังคมมันเป็นเหมือนปัญหาใหญ่ ที่ไม่มีใครแก้ไขได้ในตัวคนเดียว
ที่ผมเคยเกิดความเหนื่อย ปกติแล้วจะต้องมาจัดการที่ใจตัวเอง ผ่านการทบทวนตัวเองเป็นหลักครับ การได้รับคำปลอบจากคนรอบข้างนั้นก็เป็นสิ่งที่ดีครับ แต่ท้ายที่สุดแล้วใจเราต้องจัดการเองทั้งหมด เพราะหากใจเราคุ้ยเรื่องท้อๆ ขึ้นมาแล้วเราจะเจอปัญหาเดิมๆ อีกเช่นกันครับ
บางครั้งเราอยู่ในฐานะผู้นำของคนอื่น นั่นเป็นอีกประการหนึ่งที่ทำให้เราห้ามท้อ เพราะว่าเราต้องดูแลใจคนอื่นๆ ด้วยครับ หากใจอีกหลายๆ ดวงท้อลงมาด้วยแล้วเราท้อตามลงไปด้วยแล้ว จะยิ่งหาคนดึงใจหลายๆ ดวงขึ้นมาไ่ม่ได้ครับ
แนวทางหนึ่งในการดึงกลับมาคือ ทบทวนตัวเอง ทบทวนสิ่งที่เกิด แล้วทำความเข้าใจ มองอย่างกว้างๆ แล้วค่อยแคบๆ ร่วมกันมองในต่างมุม
การกลับมาได้นั้น ผมมองว่าจุดเปลี่ยนอยู่ที่ใจเราเกือบทั้งหมดเลยครับ ผมว่าใจเราสามารถทำหน้าที่เป็นตัวแปลงให้เกิดไปในทางบวกได้เสมอ ในทุกๆ เรื่องเลยครับ เป็นการจัดการใจตัวเองนะครับ
ว่าไปแล้วเหมือนที่ผมพูดมานี้ เหมือนว่าผมจะจัดการตัวเองได้ดี จริงๆ แล้วไม่ขนาดนั้นครับ แต่มันมีพลังบางอย่างที่เราต้องต่อสู้ประมาณว่า ไม่ยอมแพ้นะครับ ผมเคยมีความขัดแย้งเกิดขึ้นบ่อยๆ สมัยทำงานกิจกรรมนักศึกษา ไม่ว่าจะขัดแย้งกับท่านคณบดีในตอนนั้น เพราะความเข้าใจผิดกัน แต่ผมอยู่ในฐานะที่เป็นผู้นำนักศึกษา ดังนั้น เหตุผลต้องมาเป็นสำคัญ เหตุผลนี่หล่ะครับ สู้ได้
ข้อเีสียของผมอย่างหนึ่งคือ การโต้เถียงหรือถกประเด็นจะอยู่บนเหตุผลเป็นหลัก มาก่อนคำว่าอาวุโส และผมเชื่อว่าสิ่งนี้จะนำไปสู่สิ่งดีๆ และเกิดการยอมรับได้ครับ
ในตัวเราเองนั้นจะเกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อมมากมายเลยครับ หากเรามองให้รอบที่สุด เราจะเจอจุดที่เสริมแรงบันดาลใจเราได้อย่างน้อยหนึ่งจุดให้เราฟื้นคืนกลับมาสู่ปกติได้ครับ
ผมถึงรู้สึกท้าทายมากในการพูดกับคนที่หมดกำลังใจ กับคนที่กำลังจะฆ่าตัวตาย พูดถึงเรื่องนี้แล้วผมก็รู้สึกผิดนะครับ ที่เมื่อสองปีก่อนมีน้องนักเรียนโอดอสเสียชีวิตที่เยอรมัน ผมไม่ได้มีโอกาสไปเจอน้องเลย ก่อนจะมารู้เรื่องราวตอนท้ายแล้ว
สรุปว่าหลักๆ อยู่ที่ ใจเราเป็นสำคัญครับ ไว้เจอมีโอกาสได้พูดคุยกันในเชิงลึกๆ นะครับ
ขอบคุณพี่มากๆ นะครับ
</ul><p> </p>
