1.       <a href="/profile/nongji">นางสาว จิราภรณ์    น้องจิ กาญจนสุพรรณ</a>     <p>สวัสดีครับน้องจิ</p><ul>

สบายดีนะครับ ขอบคุณมากๆเลยครับผม (ภาษาไทยพี่ต้องขอบใจน้องนะครับ แต่พี่ขอยกมาเป็นระดับ ขอบคุณนะครับ)

ขอให้น้องจิ สอบได้ผ่านตามที่ตั้งเป้าหมายเอาไว้ และเดินไปให้ถึงจุดเิ่ริ่มต้นจุดใหม่เพื่อเดินไปยังเป้าใหม่ที่พัฒนาตัวเราอีกระดับหนึ่งนะครับ

ขอเป็นกำลังใจให้กับน้องจิ นะครับ

</ul>
<div style="padding: 0px 4px 4px 0px"></div> 2. รัตน์ชนก <p>สวัสดีครับคุณครูรัตน์ชนก</p><ul>

 สบายดีนะครับ ขอบคุณมากครับ

น่าสนใจนะครับ เรื่องนี้ ทำให้ผมได้ข้อสังเกตที่ตั้งเพื่อให้ตัวผมมองมานานแล้วว่า  สับปะรดดิบๆ นั้นทำอะไรได้หลายๆ อย่างเลยนะครับ แต่พอถูกแปรรูปกลายเป็นสับปะรดกระป๋องแล้วนั้น สิ่งที่ทำได้มักจะลดลงเสมอ...

ขอบคุณมากๆ นะครับ

</ul><div style="padding: 0px 4px 4px 0px"></div> 3. Lioness_ann <p> สวัสดีครับ คุณครูแอน</p><ul>

พี่แอนสบายดีไหมครับ

คนเรามักจะหาที่ยืน หรือจุดยืนในสังคมที่ดีที่สุดให้กับตัวเองเป็นส่วนใหญ่ครับ ขึ้นอยู่กับว่าสังคมนั้นๆ จะหันไปในทางใด

มีคนเก่งๆ หลายๆ คนที่ตกงานนะครับ ผมเคยคุยกับคนขับเท็กซี่ในเยอรมัน เค้าบอกว่าเค้ากำลังตกงานและหันมาขับเท็กซี่ไปก่อน

เค้าทำงานที่สถาบัน MaxPlanck นะครับ ซึ่งก็ไม่ใช่คนธรรมดา เพียงแต่ว่าตำแหน่งงานที่เค้าคอยในสิ่งที่เค้าเรียนและเคยทำมามันโดนปิดไปเพราะภาวะเศรษฐกิจ เนื่องจากเค้าทำงานในด้านดาราศาสตร์ ซึ่งประโยชน์จะเกิดในอนาคตอีกไกล หากเข้าสู่ภาวะเศรษฐกิจที่ย่ำแย่ เป็นเรื่องธรรมดาที่จะมีการยุติในบางสาขาเพื่อให้องค์กรยังอยู่ได้

จะเห็นว่าเมื่อสาขาหลักเราบอดไปแล้ว เรามีสาขารองให้เราเดินหรือไ่ม่ เป็นทางเลือกสำรองนั่นเองครับ

ขอบคุณมากครับ

</ul><p> </p><div style="padding: 0px 4px 4px 0px"></div> 4. ิberger0123
<p>สวัสดีครับคุณ  วสันต์</p><ul>

สบายดีนะครับผม

ใช่ครับ เหมือนที่เล่าคุณแอนไปนะครับ ว่าอยู่ที่ว่าทางเลือกสำรองนั้นเราจะเลือกให้ตัวเองทำอะไร หากเราไปหางานที่คนอื่นวางไว้ให้

แต่หากเราหาจุดเด่นของตัวเองได้ และผันปรับให้เข้ากับสถานการณ์ได้ เราก็จะสร้างงานด้วยตัวเราได้ด้วยครับ แต่ใช่ว่าทุกคนจะเดินแบบนี้ได้ อยู่ที่หลายๆ ปัจจัย แต่ผมเชื่อว่าทำได้

เป็นกำลังใจให้กับทุกคนเช่นกันครับ

</ul><p> </p><div style="padding: 0px 4px 4px 0px"></div> 5. สะ-มะ-นึ-กะ
<p>สวัสดีครับพี่สะมะฯ</p><ul>

สบายดีนะครับพี่ ฝากสวัสดีพี่อ้อยด้วยครับ ไม่ได้เข้าไปทักทายเลยครับ ช่วงนี้

เมื่อภาวะหลายๆ อย่างโรมเร้า ขัดสน ขาดแคลน เป็นเรื่องธรรมดามากๆ ครับ ที่คนมองหาทางลัดเพื่อให้ได้มาซึ่งการยังชีพ โดยอยู่ที่ว่าจะสามารถเอาชนะใจตัวเองที่จะประกอบการณ์บางอย่างในทางลัดคู่คุณธรรมหรือไม่

ปัญหาสังคมเลยเกิดตามๆ กันมาเป็นห่วงโซ่ปัญหาจนไม่รู้จะเริ่มแก้กันที่ตรงไหนดี

ขอบคุณพี่มากครับ

</ul><p> </p><div style="padding: 0px 4px 4px 0px"></div> 6. ปริญากรณ์
<p>สวัสดีครับคุณปริญากรณ์</p><ul>

 สบายดีนะครับขอบคุณมากๆ เลยครับ

น่าประทับใจบริษัทตัวอย่างที่คุณยกตัวอย่างมามากๆ เลยนะครับ

ใช่แล้วครับ งานในทางฟิสิกส์ ไม่ได้มองถึงเรื่องเงินหรือค่าตอบแทนอย่างอื่นมากนะครับ แต่มองที่ความสำเร็จในการเคลื่อนที่งานไปยังจุดเป้าหมาย แล้วผลลัพธ์ คือ ได้งานเท่าไหร่ แต่ไม่ได้บอกว่า ได้เงินเท่าไหร่... ผมถึงประทับใจกับคนใช้แรงงานที่ไม่เลือกงานครับ แต่ทำงานด้วยใจที่จะทำ

ขอบคุณมากครับ

</ul><div style="padding: 0px 4px 4px 0px"></div> 7. เกษตรยะลา
<p>สวัสดีครับพี่ไมตรี</p><ul>

สบายดีไหมครับพี่ไมตรี ผลไม้หมดยังครับ

ขอบคุณมากๆ เลยครับ ที่แยกประเด็นออกมาให้แจ่มชัดครับ

ทำให้ผมนึกถึงประเทศสวิสต์ครับ อาจารย์เล่าให้ฟังว่า ตอนนี้คนสวิสต์เองไม่ทำงานกิ๊กก๊อกแล้วครับ เสิร์ฟอาหาร ก็ไม่ทำ ทำให้ระดับการทำงานพื้นฐานในระดับการบริการนั้นต้องมีคนจากต่างประเทศเข้าไปทำงาน จนในที่สุดคนสวิสต์ต้องพูดภาษาอังกฤษสั่งอาหารในร้านอาหาร และบ่นกันใหญ่เลยครับ ว่านี่มันเป็นอะไรไปแล้วประเทศเรา ต้องสั่งอาหารแบบอินเตอร์

น่าสนใจดีครับ บ้านเราต่อไปอาจจะต้องคุยภาษาอะไรสักภาษาเพื่อบอกให้คนทำนาครับ

ขอบคุณมากครับ

</ul><div style="padding: 0px 4px 4px 0px"></div> 8. บ้านสวนพอเพียง
<p>สวัสดีครับเพื่อนโส</p><ul>

สบายดีนะครับ หม๊กถาน (เผาถ่าน) ไปถึงไหนแล้วครับ

ผมชอบแนวทางที่โสเดินมากๆ นะครับ มีแผนและแนวคิดที่ชัดเจนที่มอบให้กับตัวเอง และทำได้ให้เห็นผลชัดเจน

ท้ายที่สุดแล้วความสุขกาย อิ่มใจ ก็ต่อเนื่องส่งผลให้กับตัวเองแล้วยังไม่พอ ก็แพร่ผ่านถึงคนรอบข้างให้ชื่นใจตามไปด้วยครับ

อยู่ที่ใจของเราจริงๆ ครับ

ขอบคุณมากครับ

</ul><p> </p><div style="padding: 0px 4px 4px 0px"></div> 9. Gutjang
<p>สวัสดีครับคุณครูกั๊ต</p><ul>

คุณครูสบายดีไหมครับ สวนป่าในโรงเรียนในป่า สบายดีนะครับ

เชื่อไหมครับ จนถึงวันนี้ ผมยังไม่รู้เลยว่า เกณฑ์ที่นำมาบอกว่าคนนี้ตกงานคืออะไรในเชิงวิชาการรู้แต่ว่าคนที่ไม่มีงานทำ แล้วไปขึ้นทะเบียนเอาไว้ น่าจะเป็นกลุ่มคนตกงาน หรือรองาน

ในเยอรมันนั้น คนที่ตกงานจะอยู่ในฐานข้อมูลครับ เพราะการทำงานเดินตามใบสัญญาที่ทำกับองค์กร เมื่อหมดเวลาและไม่มีการต่อสัญญาคนนั้นจะเข้าข่ายตกงาน

สิ่งที่รัฐทำก็คือการฝึกอบรมให้ฟรีกับคนนั้น เพื่อทำหน้าที่ช่วยเหลือ และเพิ่มความรู้ให้เค้าเพื่อให้เค้ามีโอกาสได้พัฒนาตัวเองเพื่องานใหม่ครับ

สำหรับผมแล้ว ผมคิดว่า หากมีอะไรทำและสบายใจ ไม่ดิ้นรน ขัดสนมากๆ จนไม่มีอะไรต้องกิน ไม่ไปเป็นหนี้สินคนอื่น ไม่ทำให้สังคมเดือดร้อน ก็นับว่าน่าจะไม่ตกงานครับ

ต่อมาคือ งานที่น่าจะพิจารณา ว่างานในทางเลือกรองนั้นเป็นงานแบบไหนอย่างไรครับ

ขอบคุณมากครับผม

</ul><p> </p>