สวัสดีครับ  หนูจิราภรณ์
...................................

ขอบใจที่แวะเวียนมาอ่านและแสดงความเห็น นะครับ
...................................................................................

ความคิดเห็น"ประเด็นธรรม"
เกี่ยวกับ " เรื่อง ยาย กะ ตา " ดังนี้ครับ
..........................................
ลองมาคิด ถึงเหตุ และปัจจัย
มองสิ่งใด มองเหตุ โยงถึงผล
สรรพสิ่ง มาจากเหตุ บันดาลดล
มีบางคน ยังเชื่อว่า ฟ้าบันดาล

จากนิทาน หากหลาน เฝ้าถั่ว-งา
คงไม่เกิด ปัญหา มาร้าวฉาน
ไม่ต้องไป ขอร้องสัตว์ มาช่วยงาน
ทั้งเหตุการณ์ ทั้งหลาย ก็ไม่มี

ถ้านายพราน รับจะช่วย มายิงกา
ผลตามมา ปัญหาจบ ที่ตรงนี้
สัตว์ใดรับ เรื่องจะสั้น ลงทันที
แมลงหวี่ จะถูกลด บทบาทลง

นำมาเปรียบ กับพระพุทธศาสนา
"อิทัปปัจจยตา" อย่าลืมหลง
"สิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี " โปรดอย่างง
ผมขอสรุป จบลง ตรงนี้เอยฯ
..........................................

"อิทัปปัจจยตา" =  อิทะ + ปัจจย + ตา
อิทะ = นี้
ปัจจย = ปัจจัย
ตา = การ, ความ

อิทัปปัจจยตา แปลเอาความได้ว่า "เพราะสิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี   เพราะสิ่งนี้ไม่มี สิ่งนี้จึงไม่มี"

• ขอย้ำว่า นี่คือ หลักเรื่องเหตุผล ของพระพุทธศาสนา ครับ

เพลง "อิทัปปัจจยตา"
.............................

เพราะสิ่งนี้มี สิ่งนี้ก็จึงมี
เพราะสิ่งนี้ไม่มี สิ่งนี้ก็มีไม่ได้
เพราะสิ่งนี้เกิด สิ่งนี้ก็เกิดทันใด
เพราะสิ่งนี้ดับไป สิ่งนี้ก็ดับทันที

.............ฯลฯ..............