เข้ามาสำรวจความคิดเห็น... นึกชอบใจสำนวนอาจารย์เม้งว่า...
...ว่ามีการปรับให้มหาวิทยาลัยกลายเป็น ร้านค้าในการผลิตบัณฑิตแล้วหรือ...
แต่เมื่อลองเพ่งพินิจอีกครั้ง การเปรียบเทียบเป็น ร้านค้า ยังไม่ชัดเจน น่าจะเปรียบเทียบเป็น ร้านชุบ หรือ ร้านเครือบ ใกล้เคียงกว่า...
เมื่อเรานำแหวนโลหะ หรือเครื่องโลหะอื่นๆ ไปยังร้านชุบหรือร้านเครือบ (ถ้าร้านใหญ่ๆ เรียกกันว่า โรงชุบหรือโรงเครือบ) ... หลังจากเครือบเสร็จแล้ว แหวนเหล็กก็อาจกลายเป็นแหวนเงินหรือแหวนทอง... ซึ่งบางร้านก็เครือบได้สวยงามและทนทาน บางร้านก็ทำให้แบบชุ่ยๆ... ส่วนราคานั้น แต่ละร้านก็คิดราคาค่าบริการแตกต่างกันไป....
นักเรียน นิสิต หรือนักศึกษา ก็คล้ายๆ กับแหวนหรือเครื่องโลหะที่เราจะนำไปชุบ... สถานศึกษาก็คล้ายๆ กับร้านชุบ... ราคาที่ทางร้านเรียกร้องเป็นค่าบริการก็คล้ายๆ กับค่าหน่วยกิตและค่าบำรุงการศึกษาอื่นๆ... และผู้ที่สำเร็จการศึกษามาหรือบัณฑิตก็คล้ายๆ เครื่องโลหะที่ผ่านการชุบจากร้านนั้นๆ แล้ว...
ที่เหลือก็มอบให้อาจารย์เม้งนำไปจินตนาการต่อ....
เจริญพร