ม่านเมฆขาวพราวใสในความฝัน

ทอสายใยสีสันให้สดใส

เมื่อแสงทองส่องฟ้าอ่าอำไพ

สู่ท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ไกลสุดตา

มองทะเลเกรียวคลื่นทั้งน้อยใหญ่

มองเรือเลที่ลอยไกลให้หวนหา

มองชาวเลได้พบสบสายตา

เป็นเสน่ห์ให้เพ้อหายังตราตรึง

เรือลำน้อยลอยล่องออกจากท่า

แล้วล่องเรือกลับมาได้ปลาใหญ่

ทั้งปลาเล็กปลาน้อยปนกันไป

ใช้ชีวิตอยู่ในความพอเพียง

อยากให้ที่สุพรรณติดทะเล

จะตะโกนกล่าวร้องให้สุดเสียง

ว่าสุพรรณนอกจากมีสำเนียง

ยังมีเสียงเกรียวคลื่นให้ชื่นใจ

ไว้สักวันจะไปบุกทะเล

ตอนโพล้เพล้คงสวยน้ำใสใส

อยากจะดูเกรียวคลื่นให้ชื่นใจ

อยากจะสูดกลิ่นไอของทะเล

         * สวัสดีเจ้าค่ะ อาจารย์ยูมิ หนูแวะมาแต่งกลอนด้วยเจ้าค่ะ อยากไปทะเลมั่งจัง...นานๆได้ไปที  (กลัวสึนามิเจ้าค่ะ) 5555++

           เป็นกำลังใจให้อาจารย์เจ้าค่ะ -----> น้องจิ ^_^