ผม  หมออนามัย  ไกลปืนเที่ยง  ซึ่งทำงานกับพื้นที่ชนบท  ถิ่นอีสาน  ซึ่งจริงแล้ว อุดมการณ์เพื่อบ้านเกิดสมัยเรียนตั้งใจเต็มที่  ว่าจะทำงานเพื่ออุดมการณ์  แต่สัมผัสกับงาน  ราชการที่ผมสัมผัส  ประมาณ สิบ  ปีกว่าๆ  จึงถึงบางอ้อ  ว่า  จริงแล้วในกระทรวงไม่จริงใจ  เห็นแก่ประโยชน์ส่วนต้วเป็นส่วนใหญ่  ซึ่งงานที่ผู้ปฏิบัติ  กับงานผู้บริหาร  มองต่างมุม  ทำให้การพัฒนา ด้านมูลฐานที่จำเป็นต่อการพัฒนาประเทศไปคนละทิศทาง  ผมจึงฝังใจกับกระทรางนี้มาก  และคุยกับเพื่อนๆมากมาย  บอกว่า  เราก็ทำพอเสร็จๆ  ไป  การรายงานต่างๆ  ถ้าส่วนกลา

เขาต้องการอยากได้อะไร  ก็ทำไปให้เขาพอให้เสร้จ  ผมจึงจำเป็น  ต้องหา  หนทางเพื่อปลีกตัวเดินอีกเส้นเป็นงัย  

ถ้าไม่ถูกใจท่าน  ก็ขออภัยไว้  ณ  ที่  นี้ด้วย

ความเคารพ  ผู้ที่อยู่ส่วนกลาง