สวัสดีค่ะคุณหมอคะ

การเป็นหมอแบบคุณหมอ มีไม่มากนะคะ

ปกติแล้ว งานจะมากและเหนื่อย จนไม่อยากจะไป เสาะหาข้อมูลอะไรอีกแล้ว

การเข้าไปในชุมชน เราได้รู้สิ่งที่ไม่เคยรู้ขึ้นมาก

ดิฉันเคยทำโรงงานที่กาญจนบุรี เลยได้เห็นวิถีชีวิตของชาวบ้านหลายอย่าง บางอย่าง ไม่สัมผัสเองไม่อยากจะเชื่อ

เปลี่ยนความเชื่อและมุมมองของดิฉันไปบางอย่าง แต่ก็ทำความเข้าใจกับวิถีการอยู่กินของเขาด้วย ถ้าเราอยากเข้าใจ ก็เข้าใจไม่ยาก

ดิฉันเป็นคนกรุงเทพฯ ไม่ค่อยเคยไปดูในรายละเอียดของวิถีชีวิตที่ต่างมุมกับตัวเองเท่าใด แต่เมื่อมีโอกาส ไปสัมผัส ดิฉันก็ชอบนะ เป็นคนชอบความแปลกใหม่ในชีวิตอยู่แล้วค่ะ

แต่สิ่งหนึ่งที่ประทับใจดิฉัน ไม่มีวันลืม คือคนชนบท มีน้ำใจมากๆค่ะ

ตั้งแต่อายุไม่ถึง 10 ขวบ คุณพ่อพาไปเที่ยวเพ็ชรบุรี แล้วรถเราเสียที่อำเภอเล็กๆแห่งหนึ่ง กว่ารถจะซ่อมเสร็จก็เย็น ประมาณ 5 โมงเย็น หิวข้าวมากๆ มีบ้านหลังหนึ่ง ใกล้ๆกับที่เราซ่อมรถ เอาน้ำมาให้ และชวนเราทานข้าว ข้าวเพิ่งหุงเสร็จทานกับเนื้อย่างจิ้มน้ำปลา ดิฉันหิวจนตาลาย ทานข้าวกับเนื้อ จนเนื้อหมดไปครึ่งจาน คุณแม่สะกิดว่า พอแล้ว เกรงใจเขา

แต่เจ้าของบ้านไม่ว่า กลับมองอย่างเอ็นดู

เขาน้ำใจดีจริงๆค่ะ ยังจำได้ และประทับใจมากด้วยค่ะ