ผมไม่ได้เป็นนักศึกษา แต่แวะเข้ามาแสดงความคิดเห็นครับ

ผมได้ยินเรื่องการจัดการความรู้มาเป็นเวลาสัก 4-5 ปีแล้วครับ แล้วก็คิดว่าเป็นเรื่องที่ดี มีประโยชน์ เพราะทำให้ คนหนึ่งกับคนอื่นๆ สามารถถ่ายทอด สืบสานองค์ความรู้ และกระตุ้นให้เกิดการคิดต่อยอดความรู้ใหม่ๆ ขึ้นมาได้อีก

แต่ในตอนปฏิบัติให้เกิดผลจริงๆ นี่ยากไม่เบานะครับ

ในฝั่งผู้ถ่ายทอดความรู้ ก็ต้องมีนิสัยในการจดบันทึก สรุปเรื่องราวความรู้ที่ตัวเองได้เรียนรู้มา ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ดีนะครับ เพราะตอนที่บันทึก เท่ากับเป็นการสรุปตกผลึกความรู้ของตัวเอง เป็นการเปิดโอกาสให้เราได้ทบทวนและใคร่ครวญ ซึ่งหลายๆ ครั้งก็จะทำให้ความรู้เราแตกฉานยิ่งขึ้น

ในฝั่งผู้รับความรู้ ก็ต้องมีนิสัยในการใฝ่เรียน เวลามีปัญหาอะไร ก็รู้จักขวนขวายเสาะแสวงหาความรู้

แล้วถ้าผู้ถ่ายทอดความรู้และผู้รับความรู้เป็นกลุ่มเป็นก้อน ก็จะยิ่งเสริมกันนะครับ เพราะผู้ถ่ายทอดก็รู้ว่าความรู้ที่เราบันทึกจะเป็นประโยชน์ จะมีคนอื่นมาดูแล้วมาใช้ความรู้ของเรา เราก็จะมีกำลังใจ หมั่นจดบันทึกความรู้และคัดสรรสิ่งดีๆ มาเสนอมากขึ้น ส่วนผู้รับความรู้ก็รู้ว่า จะมีความรู้ดีๆ มาเป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์ ก็จะแสวงหาความรู้มากขึ้น   แล้วก็เกิดความรู้ใหม่ ผู้รับความรู้ก็กลายเป็นผู้ถ่ายทอดความรู้ได้ และผู้ถ่ายทอดความรู้ก็มาดู รับความรู้และแลกเปลี่ยนความรู้กันได้อีก   เกิดเป็นสังคมแห่งปัญญา ที่เอาความรู้ดีๆ มาแบ่งปันกัน ช่วยกันคิด ช่วยกันสังเคราะห์

แล้วที่ยากเพราะอะไรครับ ก็เพราะมันต้องเป็นนิสัยยังไงล่ะครับ ถ้าผู้มีความรู้ไม่มีนิสัยที่จะจดบันทึกและแบ่งปัน ถ้าผู้ต้องการหาความรู้ไม่มีนิสัยที่จะเสาะแสวงหาความรู้   การจัดการความรู้ก็จะไม่เกิด ระบบสารสนเทศหรือ IT จะดีอย่างไร ก็ช่วยได้ไม่เต็มที่

ผมเข้ามาใน Gotoknow แล้ว ก็หวังว่าสังคมแห่งการเรียนรู้ที่นี่จะเติบโตเบ่งบานครับ