ไม่มีใครรักเรา และเราคงไม่รักใคร เท่ากับตัวของตัวเอง นะ ดังนั้นดูแลตัวเองให้ดีที่สุด ทั้งสุขภาพกาย สุขภาพใจ  เมื่อเรามีความสุขแล้ว จึงค่อยแบ่งปันความสุขนั้นให้กับคนทั่วๆไป ที่เรามีโอกาสในการรับรู้ความทุกข์ของเขา  “ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก” และที่สำคัญคัญ  “อัตตาหิ อัตโนนาโถ” รักย่อมเข้าใจในรัก…เอ้ย…“ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน”….อิอิอิ