เมื่อไหร่เหตุการณ์จะสงบหนอ นึกถึงวันที่ขับรถเล่นลงใต้ไปเป็นสิบวัน แวะเที่ยวรายทางไปเรื่อย จุดมุ่งหมายปลายทางที่เบตง ใช้เวลาอย่างแสนเป็นสุขที่เมืองเล็กๆ เช้ากินติ่มซำ สายๆ ถีบจักรยานเล่น บ่ายก็จับนก (เล่นไพ่นกกระจอก) จิบน้ำชา โอ้แสนจะสุขใจ วันคืนแบบนี้จะได้สัมผัสอีกมั้ย คงต้องรอให้ทุกอย่างดีขึ้น สงสารเพื่อนๆ ต้องเลิกกิจการ อพยพครอบครัวมาอยู่กรุงเทพฯ กันหมด เคยอยู่กันอย่างเป็นสุขทุกคืนวัน เดี๋ยวนี้ไม่มีใครกล้ากลับไป ทิ้งบ้านช่องให้รกร้างว่างเปล่า