เมื่อวานตอนกลางวัน (เย็นๆ) ฝนก็ตกหนักอีก... พอตอนกลางคืนรู้สึกว่าจะำทำอะไรก็กระทบกระทั้งใจไปหมด จึง stand by เครื่องไว้แล้วก็เอนหลังไปพักหนึ่ง... รู้สึกตัวอีกครั้ง (คงจะเลยเที่ยงคืน) จึงมาเปิดเครื่องเพื่อจะปิดเครื่อง... ก็เห็นอาจารย์เข้ามาเยี่ยมแล้วตั้งแต่เมื่อคืน เพียงเพิ่งมาตอบตอนเช้าเท่านั้น...
เมื่อคืนนอนก็เหมือนคืนอื่นๆ ในวันฝนตก คือนอนไม่หลับ... แต่อาตมาก็ ทนนอน คล้ายๆ จะกึ่งฝันกึ่งตื่น สะดุ้งตื่นรู้สึกตัวเป็นระยะ .... และแน่นหน้าอก ปวดใจ คล้ายๆ มีอะไรกดทับ...
เพิ่งลุกขึ้นมาประมาณ เก้าโมงเช้า ล้างหน้า ชงกาแฟ แล้วมาเปิดเครื่องตอบอาจารย์อยู่นี้ และขณะนี้ก็มีน้ำมูกด้วย...
ก็บ่นให้อาจารย์อ่านเล่นๆ ... แต่ก็ไม่เป็นไร พอบ่ายๆ อาการก็เป็นปกติไม่มีอะไร... (ยกเว้นตอนเย็นฝนตกอีก กลางคืนก็จะเป็นอีก)
นึกถึงสุภาษิตของภิกษุณีอรหันต์รูปหนึ่งบอกว่า
- ทุกข์นั่นแหละ เกิดขึ้น
- ทุกข์นั่นแหละ ตั้งอยู่
- ทุกข์นั่นแหละ ดับไป
- นอกจากทุกข์ ไม่มีอะไรเกิด ไม่มีอะไรดับ
เจริญพร