สวัสดีค่ะ อ.มัท

คิดถึงจังเลย  : )    พี่แอมป์ตั้งใจแวะมาบันทึกนี้โดยเฉพาะค่ะ  เพราะอ่านหลายรอบแล้ว  รู้สึกมีความสุขไปด้วย  คุณพ่อ อ.มัทเยี่ยมยอดเลยค่ะ  ที่ตั้งใจทำทุกอย่างเพื่อลูกได้อย่างนั้น  (ชอบตั้งแต่ อ.มัทบอกว่าคุณพ่อเล่าเรื่อง ส่องบาตร  ให้ฟังตอนเด็กๆแล้ว) ตอนนั้นพี่แอมป์ยังไม่ได้อ่านบันทึกนี้ 

ทุนทางปัญญาที่คุณพ่อตั้งใจสร้าง ...เกิดในตัวลูกๆทุกคนเลยนะคะ  น่าชื่นใจจังเลย   พี่เดาว่าวิธีคิด อ.มัทคงมีส่วนคล้ายคุณพ่ออยู่มาก 

คือพี่แอมป์อ่านแล้วรู้สึกว่าลูกๆโชคดีจังเลย   คุยกันน่ารักด้วยอะค่ะ  : )