ความเห็น: อยากเขียนบันทึก แต่ทำได้แค่อยาก

สวัสดีเบาๆครับ
ที่ต้องเบาๆเพราะคิดว่าหลายท่านคงหลับแล้ว เลย 5 ทุ่มครึ่งมาแล้ว พรุ่งนี้ก็เป็นวันทำงานปกติ อย่านอนดึกมากครับ ไม่ดี อย่าเอาอย่างเจ้าของบันทึกเลยนะครับ
ผมต่อมือถือเข้า Notebook ใช้ GPRS ออกอากาศขอบคุณทุกท่านจากห้องรับแขกบ้าน ผศ.จินตนา เวชมี ครับ เดี๋ยวก็จะแปรสภาพเป็นห้องนอนผมไปด้วยในตัว อยู่อยุธยาเรียบร้อยแล้ว มาถึงตอน 4 ทุ่มกว่าๆครับ

น้อง อ.ตุ๋ย กมลวัลย์ ... นึกว่า ดี + เก่ง เท่านั้น ความไวก็ไม่แพ้หนุ่มขจิตเลยนะ .. ขอบคุณในความห่วงใยครับ
น้อง อึ่ง อ๊อบ Miss somporn poungpratoom ... จำแล้วต้องทำด้วยนะ ห้ามท่องเฉยๆ ... แต่ดูท่าจะสำเร็จยาก .. เป็นคนพักผ่อนด้วยการทำงานอีกคนหนึ่ง .. อย่าคิดว่าไม่รู้นะ อิ อิ อิ.
คุณน้อง นาง กฤษณา สำเร็จ ผู้ไม่เคยเสร็จเรื่องความสวย ทั้งเก่ง + ดี อีกด้วย น้องครายย น้องสาวครายย ? .. สายัณห์ขอขอบคุณในมาลัยน้ำใจครับ ... น้อยๆ ไม่เป็นไร ขอให้นานๆก็แล้วกัน
ท่าน JJ ... ชีวิต ครับ พี่ handy ... สั้น กระชับและประทับใจยิ่งครับ ใช่ครับมันคือ ชีวิต ...ขอบคุณมากครับ
ท่านน้องชาย นาย สะ-มะ-นึ-กะ .... เวียดนามไม่ธรรมดาครับ ... เจอดีๆจะนำมาฝากครับ ... ครูอ้อยไม่ต้องค้อน .. ไม่ใช่อย่างนั้น พี่หมายถึงแหนมเนืองต่างหาก
paew Sensei.... ขอบคุณหลายครับ ที่ห่วงใย มาโดยตลอด
คุณน้องชาย นายเอก .. จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร .... ขอบคุณครับ ขอบคุณในความใส่ใจ เป็นห่วงครับ
น้องบ่าว ขจิต ฝอยทอง .... เดินค่ำครับ ไม่ใช่ ทั้งเดินสาย เดินเช้า ... ขอบคุณครับ
ครูวุฒิ ... ขอบคุณครับ .. ยินดีที่ได้ช่วยกันต่อเติม แลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับ
พี่จุ๋ม
ผู้มากน้ำใจ และอารมณ์ครื้นเครง .. คลังความรู้ด้านสมุนไพร และอีกหลายๆด้าน ... ขอบคุณมากครับ ยินดีปฏิบัติตามคำชี้แนะครับ ... แต่จะได้สักกี่น้ำ มิอาจคาดเดาครับผม