ผมเห็นเช่นเดียวกับอาจารย์ครับ มีหลายอย่างในชีวิตคนที่น่าสนใจและอีกนัยหนึ่งกลับสำคัญไม่ยิ่งหย่อนกับการหาโรคในตัวคน

ผมมองถึงการเรียนการสอนใน รร.แพทย์มีความสำคัญต่อลักษณะแพทย์ที่จบไปอย่างยิ่ง การสอนที่มากไปด้วย technique แต่ขาดมิติทางจิตใจทำให้เด็กยึดติดกับวิธีการมากกว่าการใช้ใจของตัวเองไปเข้าใจคนอื่น

การสอนเด็กให้มององค์รวมที่เกิดจากองค์ร่วมของกาย-จิต-สังคม-จิตวิญญาณ ที่มีปฏิสัมพันธ์กันและมีบริบทเป็นตัวแปรที่ทำให้วิถีการคิดแตกต่างกัน

โรงเรียนแพทย์ส่วนใหญ่ยังขาดการมองเชื่อมโยง+สอนการแยกส่วน+สอนอัตตา(doctor-centered)

ผมดีใจที่มีการสัมนาครั้งนี้เพราะเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ของวงการแพทย์ไทย ถึงจะไม่ได้เปลี่ยนทันที แต่ก็มีหนทาง