สวัสดีครับ อ.เม้ง

           เป็นหนึ่งในบันทึกของอาจารย์ที่ฉีกออกไปนะครับ มาแนวธรรมซะชัดเลย

           ผมเข้าใจมากขึ้นครับเรื่องการเกิด  คนเราเกิดและดับอยู่ตลอดเวลาครับ

           ก็ในขณะที่หลับไปเราไม่มีทางรู้เลยว่าจะได้ตื่นมาอีกหรือเปล่า  นั่นก็เป็นการตายอย่างนึงนะครับ

           ผมรู้สึกโชคดีครับที่ได้ตื่นมามีชีวิต  แต่ก็มีสติอยู่ก่อนนอนเป็นเนือง ๆ ว่า หากเราตายไปเลยก็น่าจะเป็นการเจริญสติในสิ่งที่ดี ก่อนจะหลับจึงน่าจะคิดว่าในโลกนี้ล้วนไม่จีรัง  เราจะหลับอีกวันและอาจตายไปเลย สิ่งที่อยู่ขอให้อยู่เป็นสุข  สิ่งที่ดับแล้วก็เป็นสุขเช่นกัน

            ที่จริงการสวดมนต์และแผ่เมตตาก่อนนอนจึงเป็นกุศโลบายที่ดีเยี่ยม

             ขอบคุณครับ