โห...อาจารย์อย่าเรียกหนูว่าคุณเลยค่ะ  มันเขิล  อิอิอิ
หนูก็เด็กบ๋องคนนึง  (ที่อยากแกล้งอาจารย์แป๊ะ  555)
จริงๆอายุหนูก็ไม่เด็กแล้วนา  แต่ชีวิตหนูยังหาแก่นสารไม่ได้เลย  อิอิอิ ...  แต่หนูไม่เครียดกับชีวิตแล้วค่ะ
เพราะเครียดที่ไร  หนูต้องเข้า  รพ.ไม่โรคนั้นก็โรคนี้ประจำ  ล่าสุดอาจารย์แป๊ะก็เพิ่งผ่าตัดให้  ...

เห็นรูปอาจารย์สดใสมากค่ะ  จากรูปที่สิงคโปร์(น่ารักทั้งครอบครัว)หนูไปแอบดูมา  ลูกๆถอดแบบดวงตาอาจารย์มาเลย  อย่างที่หนูคาดการณ์เอาไว้ไม่มีผิด  ที่หนูเมล์หาอาจารย์ตอนไม่สบายนะค่ะ  เพราะอาจารย์เป็นหมอที่รักษาหนูคนเดียวที่หนูจำชื่อและนามสกุลได้ และคิดว่าอาจารย์จะให้คำตอบจากสิ่งที่หนูเป็นในวันนั้นได้ดีที่สุด  หนูเลยเสริทหาจากในกูเกิ้ล  จริงๆแล้วก้อไม่อยากรบกวนหรอกค่ะมันเกรงใจ  แต่มันเข้าตาจนไม่รู้จะถามใครที่พอจะให้คำตอบได้ดีจากสิ่งที่หนูเป็น  จะไปหาหมอหนูก็ไม่สะดวกนัก  เลยเอาฟร่ะ?.... แหะๆๆๆ  ช่วงนี้หลังจากผ่าตัดได้  1  เดือนก็เริ่มออกกำลังกายจนเหนื่อยค่ะ...  ผลปรากฎว่าหัวทิ่มเลยค่ะ  หน้ามืด  เป็นลม  พอนอนพักแล้วตื่นขึ้นมา  โลกหมุนโครงเครง   ขนาดลืมตายังไม่ไหว  เลยงดออกกำลังกายจนเหนื่อยค่ะ...  ตอนนี้หมอดวงลดาให้วิตามินมาทานเพิ่มรู้สึกดีขึ้นแล้วค่ะ...  หนูมีโปรแกรมจะเรียนต่อค่ะ  เรียน  มสธ  นี่แหละถูกดีหากตั้งใจจริงก็จบออกมาอย่างมีคุณภาพ  อีกอย่างก็ส่งตัวเองเรียนด้วย  ค่าเรียนแพงนี่ไม่ไหวค่ะ  กะว่าจะเขียนหนังสือขายค่ะแต่สมองมันไม่ค่อยจะเอาด้วย  อิอิอิ  ....  แต่ยังไงก็จะทำค่ะเพราะตรงนี้มีโอกาสที่จะทำแล้ว  แล้วจะใช้นามปากกาอื่นที่เดิ้นๆค่ะ.... 

ปล."คิดถึง"  อาจารย์  อยากต่อล้อต่อเถียง  555...ไปแล้วค่ะ  ชะแว่บ!!!...