สวัสดีค่ะอาจารย์บัญชา

ดิฉันเห็นผลงาน"พับกระดาษ"ของอาจารย์แล้วทึ่งจริงๆค่ะ  เพราะไม่คิดว่านักวิทยาศาสตร์จะสนใจงานที่ต้องนั่งทำนิ่งๆอย่างมีสมาธิเช่นนี้

ต.เต่าหลังแดง ของอาจารย์ ทำให้ดิฉันนึกถึงสมัยที่เคยหัดพับนก  ดิฉันพับได้สองทีจอด  เพราะจำอะไรซับซ้อนไม่เก่ง  แต่จำได้ว่าถ้าจะให้เป็นนกสวยต้องเป่าตรงพุง (คือพุงนก)  สงสัยว่าเต่าแดงของอาจารย์คงต้องเป่าคล้ายๆกัน

golden peacock นั้นทำให้ดิฉันยิ้มไปหัวเราะไป  คืออย่างนี้นะคะ  แพนหางของนกกรีดหางคมสวยเทียวค่ะ  แต่ดูท่าจะหนักจนนกยูงรำแพนแทบหงายหลัง  ดิฉันชอบใจจริงๆ   : )

ส่วนคุณอินทรีทองนั้น ...เอ่อ......ดิฉันไม่ค่อยคุ้น  เลยคอมเม็นต์แสดงความคิดเห็นไม่ใคร่ถูก  ปกติรู้จักแต่เหยี่ยวบ้านๆ  อย่างเหยี่ยวแม่ไก่  อะไรทำนองนี้นะคะ  : )

ปลาคาร์พสองตัวนี้ดิฉันว่าใกล้เคียงตัวจริงทีเดียว    (หมายถึงตัวจริงของปลานะคะ) อีกตัวนึงสงสัยถ่ายตอนที่หนูนิยังไม่ลงสีเหลือง  (เอ....หรือหนูมนคะ)

ตัวด้วงของอาจารย์สุดยอดมากค่ะ อันนี้เหมือนยิ่งกว่าด้วงจริงๆ  โดยเฉพาะสี  เวลาพับ ต้องเอาสองท่อนมาต่อกันใช่ไหมคะ  ตรงเขาดูจะพับยากนะคะ

สำหรับแมงวีวิล ดิฉันว่าหน้าตาคล้ายแมงที่อยู่ตามหนังสือ  ดิฉันหวาดหวั่นกลัวมาก  พี่เขาวิ่งจู๊ดเบรค จู๊ดเบรค  แต่ตีไม่ทันสักที  เผลอแผล็บเดียวหายไปไหนก็ไม่รู้แล้ว  ท่อนขาที่พับคงต้องติดกาวใช่ไหมคะ  ตัวนี้คงวิ่งไม่เร็วเท่า

และที่ดิฉันชอบที่สุดคือนกเงือก เอ๊ยญาติของนกเงือกนี่แหละค่ะ  ที่สามารถดูให้เป็นนกเงือกก็ได้  กาดำก็ได้   พับให้ดูเป็นสองมิติอย่างนี้มิใช่ง่ายๆนะคะ   โดยเฉพาะตอนเอาไปปล่อยบนต้นไม้   แสนจะมีชีวิตชีวา   ถ้าดูไม่ผิด  ยังมีเท้าเล็กๆโผล่มาด้วย  คนออกแบบนี่ละเอียดจริงๆ    ส่วนผู้พับ...ก็ละเอียดไม่แพ้กัน : )

ขอบพระคุณอาจารย์มากๆที่นำงานฝีมือพับกระดาษ  "ที่ดูแล้วยิ้มได้"    มาฝากให้ได้ยิ้มกันนะคะ   : )