• เห็นด้วยกับคุณ Psychoman ค่ะ ว่ามีหลายปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการทำจิตบำบัด เริ่มตั้งแต่นักจิตบำบัดต้องผ่านการฝึกทักษะและมีที่ปรึกษาระหว่าการฝึกอย่างต่อเนื่อง จึงจะสามารถให้การช่วยเหลือได้ มีนักจิตบำบัดไม่กี่คนที่ born to be หรือตำราจิตเวชบอกไว้ว่า ไม่ควรมีข้อขัดแย้งในตัวเอง ถ้ามีก็ต้องไม่เปิดเผย แต่ผู้ที่ตั้งใจอาจเป็นนักจิตบำบัดที่ดีได้หากผ่านการฝึกฝนที่ถูกต้อง
  •  ดิฉันเห็นว่าสังคมปัจจุบันเป็นครอบครัวเดี่ยวมากขึ้น ที่ปรึกษาในบ้านที่เราไว้ใจ พอจะช่วยรับฟังปัญหาแทบไม่มี การหาทางออกจึงเป็นการคิดคนเดียว เพ้อฝัน หนักเข้าก็จะมีอาการย้ำคิด เหมือนพายเรือในอ่าง
  • หากเขาเลือกกัลยาณมิตรได้ เพียงการช่วยเหลือโดยเปิดโอกาสให้ผู้ที่มีความคับข้องใจได้พูดระบาย โดยผู้ฟังตั้งใจฟังอย่างเข้าใจ (Empathic listening) หากการแก้ปัญหาที่เขามองเห็นไม่ถูกต้อง ก็ค่อย ๆ ช่วยปรับให้เขาทดลองนำไปใช้ โดยต้องอาศัยเวลา เท่านี้โอกาสที่เขาจะพัฒนาตัวเองตามข้อจำกัดที่มี ก็จะเป็นจริงมากขึ้น