ผมมีความรู้สึกยินดีและดีใจมากเลยนะครับ ที่ได้มีผู้ไม่ประสงค์ออกนามที่ใช้ชื่อว่า..คนการศึกษาคนหนึ่ง..และก็ได้เล่าเรื่องการเดินทางในอดีตตั้งแต่ปี พ.ศ.2516  ผมยังเด็กอยู่เลยครับคุณพี่ ผมอยู่แค่ชั้นป.2เองครับ และสมัยก่อนนั้นเด็กนักเรียนที่ไปเรี่ยนในโรงเรียนขอนแก่นวิทย์.. ก็มีไม่กี่คนด้วยถ้าไล่ไปไล่มาผมอาจจะรู้จักเกือบทุกคนเลยก็ได้นะครับ

         เมื่อก่อนตลาดหนองโก ก็ยังไม่เจริญและมีผู้คนมากมายเหมือนปัจจุบันนี้และก็อยู่กันแบบพีๆน้องๆ มีอะไรก็แบ่งปันกันไป ช่วยเหลือกันไปคืออยู่กันตามวิถีชาวบ้านก็ว่าได้ มีบุญมีงานก็ไปช่วยเหลือกัน มีงานประจำปีก็เดินแผ่เงินบริจาคร่วมกัน ยิ่งเป็นงานงิ้วแล้วด้วยนั้นถือว่าขาดไม่ได้เลยครับ เพราะว่าสุดยอดตอนสมัยเป็นเด็กแล้วไม่มีงานอะไรที่จะมีมหรสพครบครันดีไปกว่านี้แล้วหละครับ (นึกแล้วอยากจะกลับไปเป็นเด็กอีกนะครับ) 

          ถ้าคุณพี่ผ่านมาที่กระนวนก็ขอเชิญแวะซื้อกับข้าวที่ตลาดแลงได้นะครับ ขณะนี้มีกันทั้งตลาดหนองโก ศรีสุข และตลาดสีบสารคาม และก็อย่าลืมอุดหนุน ร้านขายของชำในตลาดด้วยนะครับและขอฝากมินิมาร์ท หน้าสภอ.ด้วยร้านหนึ่งนะครับ เพราะวันข้างหน้าไม่รู้ว่าจะมีร้านขายของชำหรือมินิมาร์ทขนาดเล็ก จะยังอยู่บริการพวกเราซักร้านครับ   อ้อ...ลืมไปนะครับ

ช่วงที่ผมอยู่ ชั้นป.2 นั้นพี่ชายผมอยู่ ม.ศ.2ขอนแก่นวิทย์ฯครับ...

                                      ดล คนเดิม