สวัสดีครับอาจารย์

ขอคุยเรื่องนี้ด้วยนะครับ

ปกติเป็นคนดูหนัง Drama แบบแจกผ้าเช็ดหน้า ไม่ชอบหนังบู๊เพราะกลัวเลือด เลยได้หนังดีๆ ในดวงใจหลายเรื่อง เมื่อก่อนพวกดูหนัง Drama จะเป็นคนอีกกลุ่ม ซึ่งเป็นกลุ่มเล็กๆ ครับ เอาง่ายๆ Dead Poets Society นี่ ตอนผมดูหลายรอบยังคนหาว่าบ้าเลย ตอนนี้กลายเป็นหนังต้องดูไปแล้ว

ฉากสุดท้ายยืนบนโต๊ะไม่เคยกลั้นน้ำตาได้เลยครับ

อาจารย์มักบอกว่าอย่าอิน ร้องไห้แปลว่าอิน แต่หนังประทับใจของผมมักจะเรียกน้ำตาได้ทุกทีนะครับ ผมถือว่าเป็นฝีมือของผู้กำกับนะครับที่เรียกน้ำตาจากคนดูได้ การเรียกน้ำตาคนดูเป็นศิลปะอย่างหนึ่งนะครับ การดึงเวลา เพลงที่จะมา แสง คำพูด การปูพื้น มันต้องประกอบจนได้ที่ถึงจะมีน้ำตาครับ

หลายครั้งผมจะดูหนังแบบจิตว่างๆ ปล่อยตามสบายให้เนื้อเรื่องพาไป ที่เหลือเป็นความสามารถของผู้กำกับ และ บทหนังครับ

หลายครั้งออกจากโรงอยากซื้อ Soundtrack เลย เพราะเพลงในหนังนี่มันเพราะมาก

ที่แน่ๆ หากเราชอบผู้กำกับคนไหน เชื่อได้เลยว่าหนังเรื่องหน้าถูกจริตเราแน่นอนครับ ลองสังเกตดู หากชอบหนังเรื่องไหนแอบดูชื่อผู้กำกับ แล้วลองหาหนังเรื่องอื่นเขามาดูครับ ใน Imdb.com ก็ค้นได้ครับ ลองดู

ดีใจครับที่อาจารย์เปิดประเด็นนี้ หลายครั้งเวลาดูหนังกับอาจารย์ได้ความรู้เพิ่มทุกที เช่น ดู Gung ho ได้รู้เรื่องบ้านญี่ปุ่นแสงไม่จ้า และอีกหลายๆ เรื่องเวลาดูหนังแล้วอาจารย์ชอบเสริม

ดูหนัง ดูละคร แล้วย้อนดูตัว คำนี้ยังใช้ไดเสมอครับ