ความเห็น: คุณเห็นภาพเหล่านี้ในทุ่งนา ล่าสุดเมื่อไหร่ ครับ

สวัสดี...คุณเม้ง

ขอสักนิดนะครับ...

ผมจำได้ว่าตอนผมอยู่ ป.6 พ่อผมทำคันไถใหม่ พร้อมกับหัวหมู และหางยาม กับแอก เรียกว่า ถอยใหม่ทั้งชุด
เท่าที่ผมจำความได้ วัวคู่ไถ 2 ตัวแรกของพ่อ ตัวหนึ่งชื่ออีด้วน (หางมันด้วน) อีกตัวชื่ออีดอก (หางดอก) สีดำทั้งคู่
ผมมีโอกาสได้จูงวัวคู่ไถใหม่ เพื่อหัดให้มันไถนาเมื่อตอนเข้าเรียน ม.1 ตัวหนึ่งชื่อ อีหมุน (สีออกดำๆ) อีตัวชื่อ อีหริ่ง (สีแดง) ตัวน้ตอนเกิดแม่เป็นคนตั้งชื่อให้
คันไถ แอก คราด ยังอยู่ครบ แต่วัว ตอนนี้พ่อขายหมดแล้วครับ... ท่านอายุมากเลี้ยงไม่ไหวครับ...
ผมยังนึกถึงบรรยากาศ ตอนหัวรุ่ง ที่ต้องจูงวัวไปส่งให้พ่อที่นาซึ่งอยู่ไกลจากบ้านเกือบ 2 กิโล
ยังนึกถึงวันที่ พวกเรา 5 คนพี่น้อง ช่วยแม่ถอนกล้า พวกเราวางไว้เป็น "จับ" แม่จะหยิบไป ฟัดทีละจับ แล้วนำมารวมกัน ประมาณ 3 - 4 จับ จึงจะเรียกว่า หนึ่งกำ แล้วจึงมัด แล้วช่วยหาบไปแช่ไว้ที่นารอคนไปปักดำ
นึกถึงวันที่ต้นข้าวแตกกอ และตั้งท้อง (ช่วงนี้แหละครับที่มีสำนวนของคนไต้เกิดขึ้น) คือสำนวนที่ว่า "อย่าฉีกท้องกินเสียก่อน" ความหมายก็คงจะพอๆกับคำว่า "ชิงสุกก่อนห่าม" เด็กๆจะชอบฉีกกอข้าวที่ตั้งท้องกินเพราะจะมีรสหวานๆมันๆ
ยังนึกถึง ขนมที่หมอขวัญพาไปตั้งเวลาผูกขวัญข้าว
ยังนึกถึงขนมลอดช่องที่แม่ทำไปเลี้ยงคนที่ช่วยเก็บข้าว
ยังนึกถึง "คันหาบ" กับ "แสก" ที่หาบเลียงข้าวจากนา
ยังนึกถึง หนังควาย ผืนใหญ่ ที่ใช้ปูนวดข้าว
นึกถึงจังหวะที่แม่ขวัดข้าว พร้อมกับเสียงนิ้วที่ดีดกับด้ง
นึกถึงสาดตากข้าวที่สานกับ "ทางเหรง" ต้นไม้ชนิดหนึ่งมีแถวสงขลา พัทลุง ตรัง ใบคล้ายใบโหนด
นึกถึง ครกสีมือ ที่ตั้งอยู่ใต้ถุนบ้าน
นึกถึงครกทิ่มข้าวที่ขุดกับไม้หยี
และนี่คือวิถีชีวิตของคนทำนา

ทิ่มหม่าว

เพลง...ประกอบระบำทิ่มหม่าว

(คำร้องโดย ครูโชคดี ช่วยด้วง)

โรงเรียนนพคุณประชาสรรค์ อำเภอหัวไทร

ขึ้นแห้ง ขึ้นแล้งเดือน 3 (ซ้ำ) เหนียวออกรวงงามพอเป็นดีหม่าว

คืนนี่เดือนแจ้งดีนะเจ้า (ซ้ำ) เก็บเหนียวมาทิ่มหม่าวสักหก เจ็ดครก

หมายเหนียวไว้แรกหัวเช้า (ซ้ำ) แลพอเป็นดีหม่าวอยู่ที่นาบิ้งตก

ทิ่มหม่าวสักหกเจ็ดครก (ซ้ำ) ช่วยกันทิ่ม ล่าวน้องสาวเหอ....