สวัสดีครับ อาจารย์ ประพนธ์
งานเขียนชิ้นนี้ออกมาจากความรู้สึก น้ำเสียงอาจดูกระด้างและเขียนไปในทางติเสียมากครับ
บางท่านถามว่า ชื่อเรื่องคือ "ฉือจี้ ที่นี่มีแต่รัก" แต่ทำไมอ่านแล้วสัมผัสได้ถึงรังสีอัมหิตที่แฝงอยู่ คงเป็นเพราะผู้เขียน ยังไม่มี"เมตตา"พอที่จะเขียนเกี่ยวกับฉือจิ้ได้นั่นเอง
อย่างไรก็ตาม ในเมื่อดีหรือไม่ดีเป็นการเปรียบเทียบ หลายอย่างในบ้านเราที่คิดกันว่าดีแล้ว เมื่อมองออกไปสู่โลกกว้าง จึงพบว่า....
- เรายังไม่ถึงดีกัน
- เรายังทำไม่ถูกดีกัน
- เราอาจจะหลงดี โดยที่ไม่มีความพอดี หรือความพอเพียงนั่นเอง
หากคำถามตอนท้าย กระแทกใจ อาจารย์ ประพนธ์ กระผมก็หวังว่า มีแต่อาชีพ"ครู"ผู้สอนเท่านั้น ที่จะนำความเปลี่ยนแปลงมาสู่สังคมของเราในทางที่ดีได้