คำประพันธ์บทพระธรรมไม่จำเพาะว่าจะต้องไพเราะเพราะอักษร
หรือสัมผัสช้อยชดแห่งบทกลอน
ที่อรชรเชิงกวีตามนิยม

ขอแต่เพียงให้อรรถแห่งธรรมะ
ได้แจ่มจะถนัดเห็นเป็นปฐม
แล้วได้รสแห่งพระธรรมด่ำอารมณ์
ที่อาจบ่มเบิกใจให้เจริญฯ

ให้นิสัยเปลี่ยนใหม่จากก่อนเก่า
ไม่ซึมเศร้าสุขสง่าน่าสรรเสริญ
เป็นจิตกล้าสามารถไม่ขาดเกิน
ขอชวนเชิญชมธรรมรสงดกวีฯ

อันการงานคือคุณค่าของมนุษย์
ของมีเกียรติสูงสุดอย่าสงสัย
ถ้าสนุกด้วยการงานเบิกบานใจ
ไม่เท่าไรได้รู้ธรรมฉ่ำซึ้งจริง