พอดีเพิ่งผ่านมาก็เลยได้อ่านห้วข้อ ห้างใหญ่เปิด 3 ปี บี้โชห่วยตาย 140,000  ทีแรกกระผมก็นึกว่าเจ้าของร้านโชห่วยตายตั้ง 140,000 คน พออ่านไปอ่านมาก็เลยถึง บางนา-ตราต ไอ้ที่ตายแสนสี่นั้นมันที่ประเทศอิตาลีใน้นแล้วก็เป็นร้ายค้าเล็ก ๆ ทั่วไปก็เหมือนร้านค้าปลีกที่เมืองไทยนี้แหละ

            ขนาดอิตาลีที่ว่าประชาธิปไตยเข้มแข็งและกฎหมายคุ้มครองประชาชนของเขาค่อนข้างสูงยังโดนไปขนาดนั้นแล้วนับประสาอะไรกับคนไทยที่น่าสงสารอย่างพวกเราหละครับ     

            กระผมได้อ่านข้อความ บ่าววี บ่าวแอะ บ่าวห้วแดง แล้วก็รู้สึกยินดีด้วยครับที่กระดานบันทึกนี้ยังมีประชาธิปไตยให้แสดงความคิดเห็นกันได้อยู่นะ กระผมว่าถกกันไปเถอะครับ แต่ช่วยหาที่ลงและที่จะสรุปด้วยนะครับจะเป็นการดี

          ก็ในเมื่อต่างคน ต่างที่อยู่ ต่างที่รู้ ต่างที่อยู่อาศัย มันก็ต้องต่างด้านความคิดเป็นธรรมดาใช่มั้ยครับ   พวกเราทุกคนต่างก็มีความรู้และอุดมการณ์กันพอสมควรและก็กำลังศึกษาเรียนรู้เกี่ยวกับการพัฒนาชุมชน ท้องถิ่น กันอยู่แล้วพวกเราลองมาแชร์ไอเดียกันและเสนอแนะในเรื่องต่าง ๆ เกี่ยวกับร้านโชห่วยกันว่าพวกเราจะเปิดประเด็นห้วแดง.. เอ้ย..ห้วเรื่องว่าอย่างไรเช่น จัดทำเป็นเรื่องขบวนการจัดการแผนแม่บทชุมชน ในห้วข้อเกี่ยวกับร้านค้าปลีกต่าง ๆ ในเมืองไทย ว่าจะปรับปรุงและพัฒนากันในทิศทางใดบ้าง จะลองดูกันมั้ยหละครับ ท่านบ่าวทั้งหลายและทุกท่านที่อยากจะเข้ามาแสดงความเห็นได้เลยนะครับ