หลังจากที่ผมอ่านเรื่องฉลามจบ  มันทิ้งความหลอนให้ผมอยู่อย่างหนึ่ง ทั้งทึึ่งในตัวผู้หญิงที่ผมเคยเห็นเธอในทีวี เธอเป็นคนคิดมากอย่างไม่น่าเชื่อ เนื้อหาเล่าเรื่องความรัก ได้อย่างลึกซึ้ง ทั้งที่หลายๆคนในทีแรกคงคิดว่าเป็นเรื่องราวความรักฉันท์หนุ่มสาว

 

เธอทำให้ผมกลายเป็นคนเฝ้ารองานเขียนครั้งต่อไปของเธออย่างใจจดจ่อ

เธอเป็นผู้ลบล้างระบบความคิดของ ความรักของครอบครัวได้อย่างยิ่งยวดและน่ากลัว 

 

หลายความคิดเห็นต่างคิดว่าเป็นเรื่องราวความรักแบบหนุ่มสาว หลายคนคงเสียใจที่น้ำและถิกไม่ได้ยู่ด้วยกัน รักกันอย่างที่ควรจะเป็น เม็ดนุ่น เธอคงนอนยิ้มอยู่ที่ทำให้หลายคนแตกประเด็นออกไปได้มากขนาดนั้น

วันหนึ่งที่น้ำได้เป็นแม่ และพอเข้าใจสิ่งที่คนเป็นแม่เท่านั้นจะได้รู้ บีบี ก็ได้กลายเป็นแม่ และความเป็นแม่ได้บอกอะไรมากกว่านั้น..

รอยฉลามทำให้ผมยังสงสัยความรักของแม่ตัวเองเป็นบางครั้ง